( 133 ) 



naar hetgeen gebeuren moet, wanneer ccne voortgaande lucht- 

 trilling in een veerkrachtig ligchaam overgaat, dat, in zich 

 zelven afgesloten, vatbaar is om velerlei blijvende (stehende 

 Schwingungen) trillingen aan te nemen. Wanneer eenig 

 deel van zulk een ligchaam door cene Incht-trilling van 

 eene bepaalde periode wordt getroiTen, dan zal het ge- 

 heel, ten gevolge der reflectie welke de opgenomen tril- 

 ling aan zijne grenzen ondergaat, daardoor in blijvende 

 trilling geraken, indien namelijk eene trilling van over- 

 eenstemmende periode voorkomt onder al degene waarvoor 

 het vatbaar is. Wordt zoo datzelfde deel gelijktijdig door 

 de golven van twee toonen getrofi'en, dan zal het geheel, 

 ten gevolge van het beginsel van superpositie of liever 

 coëxistentie der kleinste bewegingen in overeenstemming 

 met beiden gaan trillen. Er moet echter hierbij nog gelet 

 worden op de meerdere of mindere volkomenheid, waarmede 

 de aandringende trillingen door het getroffen deel worden 

 opgenomen. Bij het gelijktijdig optreden namelijk van 

 twee toonen ontstaat eene verwikkeling der medegedeel- 

 de impulsies, welker verloop echter zeer eenvoudig op 

 eene lijn kan worden voorgesteld. Wanneer nu het lig- 

 chaam, of liever het geheel, voor vele lagere trillingen vat- 

 baar is, dan kan immers zeer ligt, door de onvolkomenheid 

 der opname of beter nog door de immer aanwezige traag- 

 heid, waarmede de stof aan de impulsies gehoor geeft, bij 

 die verwikkeling eene lagere trilling worden opgewekt. 

 Hierdoor zal het resultaat der zamenwerkiug van beide 

 reeksen worden gewijzigd. 



Bij voorkeur bepaal ik mij bij die oogenblikken, waar- 

 op het trillende luchtdeeltje in een der beide golven zijn 

 maximum van beweging bezit, in den zin naar liet ge- 

 trofl'en deel toegerekend ; de levende kracht, die het aan het 

 ligchaam mededeelt, bereikt dan tevens een maximum. De op- 

 volging der aldus ontvangen impulsies kan in het ligchaam 



