( ia* ) 



combinatie-toonen, den tijd voor te stellen door eene lijn 

 en daarover de maxima van beweging van het luchtdeeltje, 

 op de vereisohte afstanden door punten aangegeven, te ver- 

 deelen, om aldus eene zinnelijke voorstelling van de op- 

 volging der impulsies te erlangen. Opelt *) trok bijzonder 

 partij van deze wijze van voorstelling bij de zeer vernuf- 

 tige opvatting, naar welke hij verband meende te zien 

 tussohen rhytmus, consonantie eu harmonie. ïer verduide- 

 lijking van de naar mijne meening, zeer natuurlijke op- 

 wekking van lagere trillingen, die ik op het oog had, wil 

 ik bijzonder naar opelt dezelfde wijze van voorstelling 

 bezigen. Stelt men de verbinding der beide toonen 5 en 

 6, eene kleine terts, aldus voor, waarbij ik vooreerst slechts 

 let op de maxima van beweging naar het getroffen deel 

 toe en tevens door de toegevoegde cijfers de onderlinge 

 afstanden heb aangewezen, dan verkrijgt men het vol- 

 gende schema: 



5 1423 32415 



a. c. (i. 0. 



Laat men hierin de indrukken of liever impulsies bij a eii 

 b in eene enkele zamenvloeijen dan verkrijgt men: 



Vloeijen daarenboven nog de punten bij c en d in één, dan 

 heeft menr 



6 6 3 3 6 6 



Maar de verbindingen der tooneii 5 en 3 en 5 en 

 ven naar dezelfde schaal: 



6 4 2 6 2 4 6 



*) Opelt, Ucber Jie Nalvr der Musik. Plauen I83S. 

 eil AUgemeine Theorie der Musik. Iji'ipzig 1852. 



