( 159 ) 



beschreven, hetwelk volkomen overeenstemt met datgene 

 wat onze lage veenen, tijdens zij met bosachen bedekt 

 waren, geweest moeten zijn. Een groot gedeelte van dit 

 Ainerikaansche woud, bestaat nog uit drijftil, die zelfs door 

 de zwaarte van een mensch in golvende beweging gebragt 

 kan worden en evenwel groeit er op dien bodem een woud 

 van groote Cypressen [Taxodium distichum). 



Het aannemen van de mogelijkheid dat er boomen ge- 

 groeid hebben op eene diepte, die thans onder de gemid- 

 delde oppervlakte der zee ligt, biedt aldus geene zwarig- 

 heid aan, zoodra men slechts veronderstellen kan, dat deze 

 boomen tijdens hunnen groei op veen hebben gestaan. In 

 de meeste gevallen is dit aannemelijk, want meestal liggen 

 boomstammen en veen of derrie te zamen. Maar het zeer 

 gewigtige feit valt niet te ontkennen, dat er ook boom- 

 stammen hier te lande voorkomen, waarvan de stronken 

 niet in het veen zelve, maar in den ondergrond geworteld 

 staan, en die dus geleefd hebben tijdens deze ondergron- 

 den gelijk waren met de gemiddelde oppervlakte der zee 

 of minstens gelijk in hoogte met de ebbe. Ook van velen 

 dezer is het voorkomen nog verklaarbaar wanneer zij, zoo- 

 als in de Dollardlanden, in de nabijheid van Dokkum, op 

 de kust van Texel, of nabij den Hoek van Holland, gelijk 

 met of weinig palmen onder de ebbe geworteld staan. Men 

 kan toch veronderstellen dat de gronden, waarop deze 

 boomen in dit lang verloopen tijdperk groeiden, toenmaals 

 uitwaterden op eeuen lagen ebbestand. Genoegzaam overal 

 langs onze kusten is tegenwoordig de ebbe langduriger 

 dan de vloed ; dit kan toenmaals evenzeer hebben plaats 

 gehad en daarom is het aannemen van eenen waterstand 

 der binnenwateren, zelfs eenigzins lager dan de gemid- 

 delde oppervlakte der zee niet geheel te verwerpen. De 

 hoogte der vloeden op onze kusten en in de zeegaten, 

 verschillen tusschen 3 el boven en 0.5 beneden het Am- 



