( len ) 



sterdamsclie peil; die der ebbeu tusscheu 2 el en 0.15 

 onder A. P. terwijl de gemiddelden tusscheu 0.35 el bo- 

 ven en 0.37 beneden A. P. wankelen. Hoe ligt is er 

 dus eenen toestand te veronderstellen waarin, zonder een 

 later zakken van den bodem aan te nemen, boomen ge- 

 groeid kunnen hebben tot op een el diepte onder A. P. 

 of de gemiddelde oppervlakte der Noordzee? 



Vindt men echter boomstronken op eene diepte van 4 

 ellen onder de zee-oppervlakte in zand en klei geworteld 

 en de staramen daarneven liggen, tot een duidelijk bewijs 

 dat er op deze diepte boomen gegroeid hebben, dan eerst 

 mag men in het zakken van den bodem de oorzaak zoe- 

 ken van dit anders voor ons onverklaarbare verschijnsel. 

 Het blijft evenwel een geheel op zich zelf staand feit dat 

 misschien, bij herhaling der waarneming op andere plaat- 

 sen, nog tot eene meer eenvoudige verklaringswijze kan 

 aanleiding geven. 



In alle geval schijnt men dit als het eeaigste bewijs- 

 middel te moeten beschouwen, waardoor men geregtigd is 

 om de gronden in dit tijdperk ontstaan, als in later tij- 

 den gezakt aan te nemen. 



VTII. 



Nadat de veengronden van het vorige tijdperk waren 

 ontstaan en, op vele plaatsen, in dikte en uitgebreidheid 

 nog aanhoudend bleven toenemen, zijn zij in Zuid-Holland 

 en Utrecht door kleigronden overdekt geworden, waarvan 

 de oorsprong, geheel in overeenstemming met de overleve- 

 ring, aan den Kijn moet worden toegeschreven. De klei- 

 landen van Muiden tot Utrecht en die van Katwijk tot 

 dezelfde plaats, liggen zoo naauw verbonden met de aan- 

 slibbingen van den Rijn, dat het niet twijfelachtig is of 

 beide hebben denzelfden oorsprong. Soortgelijke klei ligt 

 tT ook in de omstreken van Delft. De oudste aanslibbin- 



