( 172 ) 



van de gromlcii in den Uaarleramerrneer-polder van zeer 

 groot belang. 



De Heer van der boo.n jiesck antwoordt, dat men hem 

 die grondsoorten voor scheikundig onderzoek lieeft toege- 

 zonden, zonder uitvoerige opgave van de plaats en hare 

 uitgestrektheid. Hij is bezig met betreflende die beide 

 punten inlichtingen van de eigenaars in te winnen. Het 

 eenige wat hij daarover op dit oogenblik kan mededeelen 

 is vervat in eenen brief van den Voorzitter der Haar- 

 lemmermeer-polder-Commissie, den Heer gevers van exde- 

 GEEST, waarvan hij voorlezing doet, en waaruit blijkt, dat 

 die plekken 40—50 roeden groot zijn en bij den Cruquius 

 zijn gelegen. 



De Heer g. vrolik zegt, dat hij bij de beschouwing 

 van de organische overblijfselen, door den spreker uit eene 

 der grondsoorten afgezonderd en rond gegeven, meent 

 daarin de overblijfselen te herkennen van Equiseiitm, het- 

 welk onder den algemeenen bekenden naam van Heeremoes 

 tot die soort van onkruid behoort, die uitsluitend groeit 

 op natten, kouden, veenachtigen, d. i. meest onvrucht- 

 baren bodem. Zoo dit vermoeden juist is, vindt hij daarin 

 een nieuw bewijs voor de onvruchtbaarheid der bedoelde 

 plekken, waarvan de zamenstelling, ten tijde der overstroo- 

 ming, voor de bebouwing reeds slecht moet geweest zijn. 



De Heer van der boon jie.sch antwoordt daarover vroe- 

 ger eenen botanist te hebben geraadpleegd, doch deze had 

 hem die overblijfselen terug gezonden met de verklaring 

 van niets stelligs te kunnen verzekeren omtrent den aard 

 dei plantaardige deelen in de onderzochte grondsoort voor- 

 handen. In vochtigen toestand kwamen zij uiterlijk over- 

 een met den bast van takjes, doch hij moet de beslissing 

 aan de plantkundigen overlaten. 



De Heer g. vrolik blijft, bij nader onderzoek met de 

 loupe, het daarvoor houden, dat wel niet alle de ver- 



