( 190 ) 



zeer klein is met betrekking tot de verandering die zij 

 schijnen aan te wijzen. Mogt echter de onzekerheid dier 

 bepalingen grooter zijn dan de wijzigingen, die zij zouden 

 moeten ondergaan, om voor eene onveranderlijkheid in den 

 ring van Satnrnus te stemmen, zoo zoude het gestadig af- 

 nemen der gevondene verhoudingen ook een toevallig ge- 

 volg van de feilen der waarnemingen kunnen zijn, en men 

 zal de aangroeijing van den ring van Saturnus niet als 

 waarheid mogen aannemen, zonder de wijze waarop strüve 

 tot de bovengemelde getallen is gekomen aan een streng 

 onderzoek te onderwerpen. De vroegere verrigtingen van 

 STRUVE mogen doen veronderstellen, dat hij zich niet ligt- 

 vaardig door eene toevallige omstandigheid tot onjuiste 

 gevolgtrekkingen zal laten verleiden, eene vooruit opge- 

 vatte meening kan echter den schranderste in zijne rede- 

 neringen doen dwalen. De overschatting van de naauw- 

 keurigheid der waarnemingen is thans ook zoo algemeen, 

 dat men haar zelfs bij struve niet voor onmogelijk hou- 

 den kan. 



De uitkomst door struve, omtrent de veranderlijkheid 

 des rings van Saturnus verkregen, kon niet nalaten de 

 aandacht der sterrekundigen in hooge mate tot zich te 

 trekken, daar zij allen schijn van juistheid had. Strüve 

 beweerde dat het verschil tusschen zijne metingen en die 

 welke door zijnen vader vijf-en-twintig jaren vroeger waren 

 volbragt, reeds op zichzelve de aangroeijing van den ring 

 van Saturnus ten duidelijkste bewees, en dat ook de be- 

 schrijving van Saturnus, door huugens nagelaten, verge- 

 leken bij het tegenwoordig voorkomen der planeet, toe- 

 reikende was om de aangewezene veranderlijkheid in den 

 ring van Saturnus boven allen twijfel te verheffen. Geen 

 sterrekundige heeft struve tot heden tegengesproken, maar 

 men heeft toch aanmerkingen in het midden gebragt en 

 pogingen tot eene nadere bevestiging aangewend, die bij 



