( 195 ) 



lichten, door huijgens gegeven, en hetgeen men thans door 

 zijne kijkers zoude waarnemen, aan veranderingen bij de 

 hemelliohten wilde toeschrijven, zoude men inderdaad al 

 tot zeer zonderlinge besluiten moeten vervallen. Om dit 

 door één uit vele voorbeelden op te helderen, behoef ik 

 slechts te herinneren, dat men, nog zeer lang na de uit- 

 vinding der verrekijkers, de schijf der planeet Jupiter als 

 volkomen cirkelvormig heeft beschreven en afgebeeld, en 

 dat dit ook aanvankelijk door huijgens geschiedde. Huij- 

 gens bemerkte de langwerpige gedaante dier schijf eerst 

 in het jaar 16S5, toen hij eenen kijker van 85 voeten op 

 Jupiter rigtte *). Cassini, die haar in het jaar 1666 

 vermoedde, heeft haar later weder betwijfeld, en het zoude 

 dus kunnen schijnen, dat de afgeplatte gedaante der pla- 

 neet Jupiter, in de tweede helft der zeventiende eeuw, 

 zelfs door de grootste kijkers van dien tijd, niet of naau- 

 welijks bemerkbaar was. In het jaar 1846 zag ik echter, 

 door eenen der allerkleinste kijkers van huijgens, die eene 

 lengte van slechts ] 2 voeten had, de afgeplatte gedaante 

 der planeet Jupiter zoo volkomen duidelijk, dat het on- 

 mogelijk scheen haar voorbij te zien f). Indien ik daaruit 

 had afgeleid, dat de planeet Jupiter hare afgeplatte ge- 

 daante eerst in de tweede helft der zeventiende eeuw had 

 verkregen, zoude ik vermoedelijk weinig bijval bij de 

 •sterrekundigen gevonden, en dien althans zekerlijk niet 

 verdiend hebben. 



Huijgens heeft zich in slechts twee zijner openlijke ge- 

 schriften, en in ieder van hen alleen met zeer weinig 

 woorden, over de betrekkelijke afmetingen van Saturnus 

 en zijnen ring uitgelaten. Zijne ongewone kortheid om- 

 trent dit onderwerp zoude ons reeds aanleiding geven om 



*) Verhandeling orer r!e tijkers van c. en c HüIJGENS, bl. 424. 

 t) Aldaar bladz. 424. 



VEIiSL.lOES EN MEDEDEELINGEN, DEEL III. 14 



