{ •Zü:i ) 



verband tusschen de grootte dier vlakken en de irradiatie 

 kunnen aannemen, zoo lang voor zulk een verband vol- 

 strekt geen bewijs bestaat. Dat huijgens kleine donkere 

 vlakken door geene irradiatie verkleind zag, wordt door 

 zijne eigene waarnemingen bewezen. Blijkens zijn dagboek 

 heeft hij herhaaldelijk de schaduw van eenen der wach- 

 ters van Jupiter op de schijf dier planeet waargenomen. 

 De wachters van Jupiter hebben middellijnen die naauwe- 

 lijks ééne secunde bedragen, en hunne schaduwen moeten 

 nog kleiner zijn. Had in de kijkers van huijgens eene 

 irradiatie van eene halve secunde bestaan, die aan donkere 

 vlakken randen van die breedte ontnam, zoo zouden de 

 schaduwen der wachters van Jupiter voor hem, door de 

 irradiatie, geheel versmolten zijn, en hij heeft die veel 

 grooter geteekend, dan de ruimte die de wachters zelve 

 aan den hemel schijnen in te nemen. Meermalen heeft men 

 meenen op te merken, dat de schaduwen der wachters van 

 Jupiter zich merkbaar grooter dan die wachters zelve ver- 

 toonen *) en men zoude daardoor in verzoeking geraken, 

 om te gelooven, dat bij donkere vlakken eene negatieve 

 irradiatie bestaat, zoodat zij zich, even als de lichte 

 vlakken, te groot vertoonen. Uit de waarnemingen van 

 HUIJGENS blijkt het althans, met volkomene zekerheid, dat 

 donkere vlakken met eene middellijn van ecue secunde, 

 voor hem door geene merkbare irradiatie werden verkleind. 

 De ruimte tusschen Saturnus en zijnen ring vertoont zich 

 als twee donkere vlakken, die eene lengte van omtrent 

 vijf en eene veranderlijke breedte van hoogstens een paar 

 secunden hebben. Was de irradiatie, bij eene donkere vlak 

 met eene middellijn van eene secunde, of negatief of on- 

 merkbaar, zoo verbiedt dit, in navolging van stbuve, 

 te veronderstellen, dat zij de genoemde tusschenruimte 



*) Zie o. a. Astronomischeit Jahrbvch, kej'aiisgegeben vun fr. v. r. 

 GKUITHUISEN, Fün/ies Jahr 18-12. bladz. 89 en elders. 



