( 20 1 ) 



van roudsom eenen rand ter breedte vau eene halve se- 

 cunde ontnomen zoude hebben. Er bestond alzoo vol- 

 strekt geene reden om de verhouding, zooals die uit 

 de woorden van huijge.ns onmiddellijk zoude volgen, door 

 eene vermeende irradiatie te wijzigen, en neemt men met 

 STRUVE aan, dat iiuijgens, in het jaar 1657, den ring 

 even breed als de tusscheuruimte heeft gezien, zoo moet 

 de genoemde verhouding, voor dat jaar, niet op 1,41, 

 maar op 1,00 gesteld worden. Het is zeer opmerkelijk 

 dat STRUVE, hoezeer hij van het beginsel moest uitgaan, 

 dat HDIJGENS, ook in het jaar 1695, den ring even zoo 

 breed als de tusschenruimte zag, voor dat jaar eene ver- 

 houding van 1,18 heeft gevonden. Volgt men met aan- 

 dacht de redenering, door welke srnuvE tot het laatstge- 

 noemde getal gekomen is, zoo bespeurt men dat dit getal 

 alleenlijk van het vroegere verschilt, doordien strüve, op 

 eene bedekte wijze, voor het jaar 1695 eene andere irra- 

 diatie dan voor het jaar 1657 heeft aangenomen. Stelt men 

 met STRUVE, dat hüijgens, zoowel in het jaar 1695 als in 

 het jaar 1657, den ring even breed als de tusschenruimte 

 zag, en verwerpt men alle willekeurige irradiatie, zoo moet 

 men, voor beide jaren, de verhouding 1,00 aannemen, en 

 de voorname grond op welke STRUve zijne stelling bouwde, 

 wordt reeds daardoor aanmerkelijk verzwakt. 



Ook dan wanneer eene hypothetische irradiatie geheel 

 ter zijde wordt gesteld, is het nog zeer gewaagd, eene ge- 

 tallen-waarde voor de verhouding, die weleer tusschen de 

 breedte van den ring van Saturnus en die der ruimte, 

 welke dezen van het ligchaam der planeet afzondert, uit 

 de aangevoerde gezegden van nuvGENS afgeleid, als den 

 grondslag van een wetenschappelijk onderzoek aan te ne- 

 men. Alles wat iiuijgens iu zijne talrijke geschriften open- 

 lijk over de betrekkelijke afmetingen van Saturnus en zij- 

 nen ring heeft gezegd, is in de beide boven aangehaalde 



