( 31« ) 



De teekeningen van huijgens geven dat getal allerlei 

 waarden, tusschen de grenzen 0,72 en 1,24. Men kan 

 alzoo, door de vergelijking der waarnemingen van hdijgens 

 met die van lateren tijd, den ring van Saturnus, naar 

 mate men het een of het ander het behaaglijkst vindt, bree- 

 der of smaller laten worden en zal daarom het best doen, 

 zoo men de voorhandene waarnemingen, voor een onder- 

 zoek als dat van struve, volstrekt ontoereikende ver- 

 klaart. 



Ik vermeen hiermede, uit de handschriften van huij- 

 GEUS alles te hebben afgeleid, wat daaruit, omtrent de 

 voormalige afmetingen van Saturnus en diens ring, afge- 

 leid kan worden, en alzoo de taak te hebben volbragt, 

 wier vervulling men meer bepaaldelijk van mij begeeren 

 of verwachten kon. Ik zoude hier dan ook de pen ne- 

 derleggen, indien ik het niet van te veel belang voor de 

 wetenschap achtte, dat ook de overige getallen, op welke 

 de stelling van struve rust, van naderbij beschouwd wor- 

 den. Ik ben voor mij zelven overtuigd, dat de schoone 

 overeenstemming van de getallen, die een gestadig breeder 

 worden van den ring van Saturnus schijnen te bewijzen, 

 niet dan een louter toeval is, en acht het niet ongepast 

 de gronden mede te deelen, waarop deze mijne overtuiging 

 rust. De eerste bepaling omtrent de afmetingen van Sa- 

 turnus, na die van uüijgens, door struve aangevoerd, is 

 die van bradleï, in het jaar 1719 volbragt. Bradley 

 heeft Saturnus uitgemeten, en ik bewonder met struve, 

 de betrekkelijke naauwkeurigheid zijner metingen, maar ik 

 zoude toch volstrekt den moed niet hebben, om op die 

 naauwkeurigheid zulk eene stelling als die van struve te 

 bouwen. Naar de metingen van bradley waren, in het 

 jaar 1719, de straal van den buitenrand des rings 30",ö8, 

 de straal van den binnenrand 14",05 en de straal der 

 planeet 8",82. Dit geeft voor de breedte van den ring 



