( 215 ) 



voor die van de tusscheni'uimte 4",63 en voor de ver- 

 houding 0,65 gegeven hebben, en alzoo hetzelfde getal 

 als dat uit de waarnemingen van w. struve in 1826 

 wordt afgeleid, en een veel kleiner getal dau dat hetwelk 

 MAIN nog 27 jaren later heeft verkregen. Bradley heeft 

 de binnenste middellijn van den ring slechts twee malen 

 gemeten en vond, tusschen zijne beide metingen, een ver- 

 schil van niet minder dan 1",54!. Stelt men dat zijne me- 

 tingen, omtrent den straal van den buitenrand des rings 

 en omtrent dien der planeet, volmaakt waren, maar dat 

 hij den straal van den binnenrand des rings slechts eene 

 halve secunde te groot heeft gemeten, dan verkrijgt men 

 weder nagenoeg dezelfde verhouding, als die naar w. strdve 

 voor het jaar 1826. Ik vermeen niets meer te behoeven 

 aan te voeren, om te doen inzien dat de metingen van 

 BBADLET, bij do nieuwere vergeleken, de standvastigheid of 

 veranderlijkheid der afmetingen van Saturnus volstrekt 

 onbeslist laten. 



Buiten die van bradley zijn geene volledige metingen, 

 omtrent den ring van Saturnus, in de achttiende eeuw 

 volbragt, bekend geworden. Dat wij, met betrekking tot 

 ons onderwerp, niet veel daaraan missen, blijkt uit het ta- 

 feltje der onvolledige metingen, die de achttiende eeuw 

 heeft opgeleverd, door struve op bladz. 17 van zijne ver- 

 handeling gegeven. De daar aangevoerde metingen van 

 de middellijn van den buitenrand des rings loopen meer 

 dan 12" eu die van de aequatoriale middellijn der pla- 

 neet loopen omtrent 7" uit één, terwijl eene fout van 

 eene enkele secunde in de middellijn van den binnenrand 

 des rings, indien die ware gemeten geworden, reeds te 

 groot geweest zoude zijn, om een oordeel aangaande de 

 veranderlijkheid of standvastigheid van den ring van Sa- 

 turnus toe te laten, als dit op de vergelijking van die 

 metingen met de nieuwere gevestigd moest worden. Er 



