( -Ui ) 



veiidieii aan de overige metingen van E^■cKE wijzigingen 

 toe, nog veel kleiner dan de aangewezene betrekkelijke 

 fouten, dan kunnen wij nog veel grootere getallen voor 

 de genoemde verhouding vinden. Uit dit een en ander 

 blijkt het ten duidelijkste, dat de voorhandene metingen 

 met de kijkers te Dorpat en te Berlijn volbragt, omtrent 

 het vermeend breeder worden van den ring van Saturnus 

 niets beslissen. 



INaar de verklaring van o. struve is de vergelijking 

 van zijne, in het jaar 1851 omtrent Saturnus volbragte, 

 metingen, bij die welke zijn vader, in het jaar 1826, ten 

 uitvoer bragt, reeds op zich zelve toereikende, om boven 

 twijfel te verheffen, dat de ring van Saturnus, in vijf en 

 twintig jaren, zeer aanmerkelijk iu breedte is toegenomen, 

 en inderdaad zijn deze metingen, onder alle nieuwere, de 

 eeuige, die, als men alleen op de getallen-waarden harer 

 uitkomsten acht geeft, voor een breeder worden van den 

 ring van Saturnus schijnen te pleiten. Zoo men echter 

 op de natuur der volbragte metingen en hare eigenaardige 

 bezwaren, en vooral zoo men op de planeet Saturnus zelve 

 liet oog vestigt, dan wordt, naar mijne overtuiging, ook 

 weder dit verschil, in de onvermijdelijke fouten der me- 

 tingen, opgelost. Het meten van de middellijnen der pla- 

 neten, met den draden-mikrometer,is aan groote zwarigheden 

 verbonden. Men moet daarbij beide draden van den mi- 

 krometer in aanraking brengen met de schijf, onder welke 

 de planeet zich vertoont, raaar de lichtstralen, langs eenen 

 der draden strijkende, ondergaan eene buiging, door welke 

 de rand der planeet, zoodra die met den draad in aanra- 

 king wordt gebragt, zich onzuiver vertoont, en liet on- 

 mogelijk wordt, met zekerheid te beoordeelen, of de mid- 

 dellijn der planeet met juistheid iu de ruimte tusschen 

 de draden past. W. struve heeft daarom, bij den kij- 

 ker te Dorpat, een' mikrometer opzettelijk voor het me- 



