( 223 ) 



ten van demiddellijnen der planeten bestemd. Daarbij waren, 

 op elke plaat des mikrometers, twee draden gespannen *), die, 

 opeen' korten afstand, evenwijdig aan elkander liepen. Bij 

 het meten werden de draden zoodanig geplaatst, dat twee 

 tegenover elkander gelegene punten van den rand der pla- 

 neet de ruimte, tusschen de draden van elk paar, juist 

 midden door moesten deelen, en dan was de afstand van 

 de lijnen, loopende door het midden van elk draden-paar, 

 de maat van de middellijn der planeet. Op die wijze 

 bleef de rand der planeet, bij het meten, op eenigen af- 

 stand van lederen der draden verwijderd, eu vond men in 

 de difi'ractie geene belemmering, maar het kon niet wel 

 anders, of men moest dan weder nieuwe zwarigheden ont- 

 moeten. Men moest dan zijne aandacht op vier ruimten 

 gelijktijdig vestigen, hetgeen, bij de minste beweging in 

 den kijker, naauwelijks met de noodige naauwkenrigheid 

 uitvoerbaar moet wezen, en men liep dan bovendien ge- 

 vaar, van in zijn oordeel misleid te worden, door de om- 

 standigheid, dat de twee voorwerpen, wier breedte juist de 

 helft van den afstand der draden moest innemen, in licht 

 en in vorm zeer aanmerkelijk verschillen. Het is bekend 

 dat de reuzenkijker van den Pulkowa met twee draden- 

 mikrometers is toegerust, maar o. struve vermeldt niet of 

 hij eenen mikrometer met twee draden, of met twee paren 

 van draden, heeft aangewend. Heeft hij draden van den 

 mikrometer in aanraking met de randen der planeet ge- 

 bragt, zoo moest hem de difi'ractie belemmeren, die, naar 

 mijne meening, de voorname reden is, waarom ook de 

 jongste metingen omtrent de middellijnen der planeten, 

 met draden-mikrometers volbragt, zoo zeer van elkander 



*) Ik heb den draden-mikrometer naar pkadkhofer uitvoerig 

 beschreven en afgebeeld, in mijn werk: Eerste metingen met den 

 mikrometer^ volhragi op het olservatorium van 's Rijks Hoogeschool 

 Ie Leiden. Leiden. H. w. hazenbekg ^ comp. 1840; 



