( 225 ) 



gioot, en de meergenoemde verhouding veel te klein heeft 

 gevonden. Het is, door verschillende onderzoekingen, ge- 

 bleken, dat de kijker uit München, op het observatorium 

 te Leiden, in vermogen niet zooveel, als men, om zijn 

 minderen prijs en zijne mindere grootte, zoude verwach- 

 ten, met dien van Dorpat verschilt *). Ik heb in de laatste 

 dagen, met sommige mijner jonge vrienden, Saturnus aan- 

 dachtig door dat werktuig beschouwd, en wij zagen allen, 

 met volkomene overtuiging, ook zonder metingen, dat de 

 breedte van de tusschenruimte veel meer dan de helft van 

 de breedte des rings bedroeg, terwijl zij naar o. stbuve 

 iets kleiner dan die helft wezen moest. AVij hebben de 

 verhouding, tusschen beide breedten, door schatting be- 

 paald, kwamen zeer wel met elkander overeen, en het scheen 

 ons toe, dat de verhouding althans niet kleiner dan op 

 0,65, het getal van w. struve, gesteld kon worden. Het 

 eenige, dat ons in die schatting belemmerde, was de on- 

 begrensdheid van den binnenrand des rings, wiens licht 

 niet eensklaps, maar over een' smallen zoom wegvloeijende, 

 in den nieuw ontdekten donkeren ring overgaat. Hoezeer 

 o. STnuvE van die onbegrensdheid van den binnenrand des 

 rings, die door zoovelen is opgemerkt, beschreven en af- 

 gebeeld, volstrekt niet gewaagt, heeft zij vermoedelijk in 

 het verschil tusschen hem en zijnen vader eene groote rol 

 gespeeld. w. strdve heeft de planeet Saturnus voor- 

 al in de schemering uitgemeten, toen een gedeelte van 

 het wegvloeijend licht, aan den binnenrand des rings, 

 zich in den grond van den hemel moest verliezen. 

 O. .STBDVE volbragt zijne metingen bij nacht, en met den 

 reuzenkijker op den Pulkowa, zoodat het wegvloeijend 



*) Men zie daarover, onder anderen mijn opstel; De Optische 

 kracht des grooten kijkers uit het Optisch Instituut te lunchen, op 

 liet observatorium te Leiden, in de Algemeene Konst- en Letterbode, 

 1839, No. 17 en 18. 



