( 229 ) 



naar die verbetering vervaardigd, heeft, sedert het jaar 

 1851, bij denzelfden kijker, de plaats van den vroegereii 

 inikrometer ingenomen. Die nieuwe mikrometer met dub- 

 bele beelden wordt door den Heer main, die zich bij 

 voorkeur met dat werktuig bezig houdt, zeer geprezen, en 

 MAIN besloot, op het einde van het jaar 1852, om daar- 

 mede van de toenmalige gunstige omstandigheden, voor 

 het uitmeten van Satarnus, gebruik te maken. Op zeven 

 verschillende dagen, van den 30^'™ December 1853 tot 

 den igden Pebruarij 1853, heeft hij 90 metingen om- 

 trent Saturnus volbragt, die in de Greenwich observa- 

 tions van 1852 zijn medegedeeld, en de uitkomsten 

 van die metingen, door mij, tot den middelbaren af- 

 stand van Saturnus tot de aarde herleid, zijn in het bo- 

 venstaand tafeltje opgenomen. Het is zonder twijfel uiterst 

 moeijelijk, de middellijn van den binnenrand des rings 

 van Saturnus, met eenen mikrometer met dubbele beelden 

 of met eenen heliometer, te meten, en vermoedelijk heeft 

 BESSEL daarom die meting nagelaten, maar die moeijelijk- 

 heid bestaat ook bij het gebruik van den draden-mikro- 

 meter, en zoo men het regt had, om de metingen van 

 MAIN, op grond van hare mindere naauwkeurigheid te ver- 

 werpen, zoude men vrij wat sterrekundige waarnemingen 

 van den laatsten tijd verwerpen moeten. Die metingen 

 nu hebben eene uitkomst opgeleverd, die ten eenenmale 

 tegen de stelling van stbuve aandruischt. Zij geven 

 voor de meergenoemde verhouding het getal 0.80, en dus 

 juist zoo veel meer dan het getal van w. struve, als het 

 getal, door o. stbüve gevonden, miuder bedroeg. Wan- 

 neer alzoo de metingen van O. struve aanwijzen dat de 

 ring van Saturnus, sedert het jaar 1826 aanmerkelijk in 

 breedte is toegenomen, wordt eene even zoo groote afne- 

 ming van die breedte, voor hetzelfde tijdvak, door de 

 waarnemingen van main aangewezen. Neemt men aan. 



