( 255 ) 



dien naam aanspraak kunnen maken. Hij herinnert wat 

 EHRENBERG meldde omtrent den bodem onder Berlijn, welke 

 door Infusoriën los eu schier bewogen wordt, en wat ons 

 vaderland betreft, zoude men van de plek, waar de Aca- 

 demie hare vergaderingen houdt, gemakkelijk de bewijzen 

 kunnen overzien eener onbetwistbare losheid van bodem. 



De Heer stamk.vrt antwoordt dat even als men in de 

 sterrekunde een vast vlak (dat evenwijdig aan zich zelf 

 blijft) kan aanwijzen, ofschoon alle hemelligchamen in on- 

 ophoudelijke beweging zijn, zoo ook hier een vlak geko- 

 zen is, dat als vast beschouwd mag wordm te midden 

 van alle plaats hebbende veranderingen; te weten: het 

 gemiddelde oppervlak der zee, de stand des waters, ont- 

 daan van alle storende invloeden. Evenzoo als het wer- 

 kelijke oppervlak der zee, doch natuurlijk slechts in min- 

 dere mate, acht hij ook voor verandering vatbaar een 

 vlak, dat het beloop van het oppervlak van den grond 

 over het geheel volgt, en dat verbonden gedacht kan 

 worden aan de hechtste gebouwen, in de steden en elders. 

 Dit laatste vlak zal in stand of vorm of in beide opzig- 

 ten moeten veranderen, als de gezamentlijke bodem waarop 

 de gebouwen staan eenige verandering ondergaat. Door 

 vergelijking met het gemiddelde oppervlak der zee, op 

 twee verwijderde tijdpunten bijv. na 50 of 100 jaren, 

 zal men hierover kunnen oordeelen. 



De Heer mulder ziet daarmede zijne bezwaren nog niet 

 opgelost. Het resultaat kan, naar zijne meening, volstrekt 

 niet op deze wijze verkregen worden. Het is onverschillig 

 of men bepale dat de Duinen zakken. De ondervinding 

 leert ons dat zij wegens den veranderlijken veenachtigen 

 bodem, waarop zij geplaatst zijn, zakken moeten. Maar er 

 moet hier naar eene meer ruim werkende oorzaak gezocht 

 worden. Te vergeefs zal men naar haar zoeken en het 

 vraagpunt beslissen, zoo men geenen vasten grond tot 



