( 280 ) 



die, welke in de daarop liggende zoetwater-formatie voor- 

 komen, zich heden nog bevinden op de plaats waar-, of in 

 welker nabijlieid de dieren geleefd hebben, of van elders 

 daarheen gevoerd zijn. — Uit de sporen van slijting in 

 sommige, en uit de gave frischheid van andere besluit de 

 Spreker dat enkele van elders werden aangebragt, maar dat 

 verreweg het meerendeel tot dieren behoort, die op de 

 plek zelve geleefd hebben. — Wanneer men nu nagaat, 

 dat op eene diepte, die zich uitstrekt van 85 tot 117 el 

 onder A.P.. talrijke zulke geheel gaaf bewaarde zoetwater- 

 schelpen voorkomen, behooreude tot soorten, die men ge- 

 woonlijk slechts in ondiepe slooten en moerassen aantreft, 

 dan heeft men voorzeker daaruit de gevolgtrekking af te 

 leiden, dat eenmaal die bodem boven of althans gelijk met 

 A.P. gelegen heeft, met andere woorden, dat die bodem 

 eene zeer aanzienlijke daling heeft ondergaan. 



Hiermede echter wil de Heer hartiivg niet beweren, dat 

 er in ons Vaderland geene bewijzen zouden bestaan voor 

 eene vroegere rijzing des bodems. Integendeel meent hij 

 dat deze stellig heeft plaats gehad en waarschijnlijk nog 

 sterker geweest is dan de latere daling. — Na dit alles 

 vooraf gezegd te hebben, geeft de Spreker in eene korte 

 schets een overzigt, door eene kaart toegelicht, van de 

 wijze waarop de bodem-vorming van ons Vaderland ver- 

 moedelijk in den voorhistorischen tijd geschied is. Hiertoe 

 rigt hij de aandacht op het uitgestrekt plateau, gevormd 

 door den zeebodem, te beginnen aan het zuidelijk gedeelte 

 van Zweden en op een tamelijk grooten afstand rondsom 

 Groot-Brittanje en Ierland, langs onze kusten en die van 

 Frankrijk zich uitstrekkende, en waarvan de diepste plaats 

 thans 100 vademen onder de zeeoppervlakte ligt. Volgens 

 het gevoelen van vele geologen is dit plateau eenmaal 

 droog land geweest, waarop oliphantcn en rhinocerossen, 

 van Siberië af tot in Ierland ronddwaalden. De over- 



