f 284 ) 



dergaan, kon zich onmogelijk ove^r verren afstand uitstrek- 

 ken, en er is geen bezwaar in de veronderstelling, dat zij 

 gedurende een kort transport gaaf bleven. Hij meent nog 

 eens terug te moeten komen op hetgeen hij omtrent de 

 delta-vorming in het midden bragt. 



De Heer harting antwoordt, dat zeker de zaak raoeijelijk 

 anders nit te maken is, dan met de voorwerpen in de hand, 

 maar dat inmiddels niemand aan de delta-vorming twijfelt, 

 en deze ook ten volle door hem is aangenomen. Zij schijnt 

 hem echter volstrekt niet te bewijzen, dat de vroegere be- 

 woners der bewnste schelpen niet kunnen geleefd hebben 

 op de plaats, waar deze gevonden werden. 



De Heer van bkeda antwoordt, dat de zeebodem vroe- 

 ger was, waar nu Gorinchem staat, en dat op dien bodem 

 het alluvium en de detritus van den Rhijn werden afgezet. 



De Heer hartimg zegt dat er, in de veronderstelling 

 dat er daarbij geen daling had plaats gegrepen, alsdan, — 

 de groote afstand in aanmerking genomen, waarin de schel- 

 pen dan moesten vervoerd zijn om op die diepte te ko- 

 men, — slechts gruis en geene gave schelpen in moesten 

 voorkomen. 



De Heer van bbeda blijft bij zijn gevoelen, dat in 

 geen der aangevoerde argumenten een bewijs gelegen is 

 voor de daling van den bodem, hoewel hij haar intus- 

 schen niet wil ontkennen. 



De Heer harting wijst ter wederlegging op het eigen- 

 aardige der delta-vorming en op het bekende feit, dat 

 daarbij in zeer vele andere gevallen, b. v. bij de delta's 

 van de Mississipi en van den Ganges, eene daling van 

 den bodem plaats heeft. 



De Heer van breda antwoordt, dat hetgeen, ter beves- 

 tiging dezer stelling omtrent de rijzing der kust van Zwe- 

 den gezegd is, nog verre is van bewezen te mogen iieeten. 



De Heer schlegel zegt, dat, zoo men al voor de kust 



