( 321 ) 



tegenwoordige afdeelingen, waarin wij gewoon zijn de die- 

 ren te rangschikken, eene bepaalde plaats laten aanwijzen, 

 daar zij in sommige opzigten met de Robben, in andere 

 met de Walvischaardige, in andere weder met de Krui- 

 pende dieren overeenkomen. 



De Spreker beschrijft in korte woorden de ontdekking 

 der meeste beenderen van den Zeuglodon door Dr. kouh, 

 en toont de plaatwerken van Prof. carüs over dit onder- 

 werp; hij berigt dat de prachtige Zeuglodonschedel, die 

 door dezen geleerde in het 23^ deel der Nova Ada Acad. 

 l'aes. Leop. Carol. Nat. Curios. is beschreven en afgebeeld, 

 thans door zijne zorg in de Geologische verzamelingen van 

 TEYr.Eu's Stichting met vele andere beenderen van iiet 

 zonderlinge dier geplaatst zijn en bewaard worden. Voorts 

 brengt hij ter tafel twee, nog aaneengevoegde colossale 

 wervelbeenderen, en eenen tand van dien zelfden Zeuglo- 

 don, op denzelfden tijd en terzelfder plaats door Dr. kocii 

 met den schedel opgegraven. 



Dit alles dient ter inleiding om eenige wervelbeen- 

 deren aan de aandacht der Akademie te kunnen on- 

 deiwerpen, die door vergelijking met hetgeen, zoo in de 

 verzamelingen te Berlijn, als in die van teyler's Stich- 

 ting aanwezig is, hem gebleken waren, mede behoord te 

 hebben tot dieren van het geslacht der Zeuglodonten, maar 

 tot eene veel kleiner soort. Deze wervelen werden gevon- 

 den bij eene uitgraving, onder opzigt en op kosten van den 

 Heer van breda in de nabijheid van Eijbergen gedaan, in het 

 tertiaire bassin, dat hij voor eenige jaren op de oostelijke 

 grens van Gelderland ontdekt heeft; een bassin, dat in 

 uitgebreidheid, en wat de belangrijkheid van zijne fossi- 

 len aangaat, bij geene der bekende tertiaire terreinen, zoo 

 als bijv. het Belgische, het Parijsche, het Londensche, het 

 Weener enz., achterstaat. 



Hij herinnert bij deze gelegenheid een' tand, die lau- 



