( ."522 ) 



gen tijd in zijn bezit was geweest, en die thans ii\ lic 

 Geiilogisciie verzameling op het Paviljoen bij Haarlem be- 

 waard wordt. Deze tand komt overeen met die, welke 

 reeds bij scilla, in het werk de corporibiis lapidescenühus 

 üijn afgebeeld en die op het eiland Malta gevonden wer- 

 den, als ook met die der Amerikaansehe Zeuglodontr.n. 

 Het is buiten twijfel een Zeuglodo)itand ; hij werd almede 

 in of in de nabijheid van het tertiair terrein van Neder- 

 land gevonden. 



Als slotsom van al het door hem aangevoerde doet de 

 Spreker uitkomen, dat zijne voordragt voornamelijk strekt, 

 om de Akademie bekend te maken met het aanwezen, in 

 den tertiairen grond van N^ederland, van overblijfselen van 

 dieren, die tot hetzelfde geslacht behooren als de vermaar- 

 de Zeuglodonten, die in Alabama door Dr. koch opgegra- 

 ven, en die als Zeutjlodon llydrarchos door Prof. CAUUS en 

 door Prof. muller onder anderen beschreven werden. 



Hierna ontstaat eene wetenschappelijke wisseling van 

 gedachten, waarbij de Heer w. vrolik tusschen de ter 

 tafel gebragte wervelen en die van den Manatus australis 

 geene bepaalde overeenkomst aanneemt, en meer overhelt 

 tot de voorstelling dat zij tot eenig groot Reptiliënachtig 

 dier zouden behooren, tot den vorm der Krokodillen na- 

 derende, — de Heer s. van der hoeve:» zich daartegen ver- 

 zet, op den gewonen vorm der gewrichtsvlakten van de 

 wervelen bij de Eeptilicn, (hol in den eenen, bol in den 

 anderen wervel) wijst, en door nadere beschouwing van 

 de plaat van carus toont, dat er aan het achterhoofdsbeen 

 twee gewr-ichtsknokkels in plaats van eenen zijn, hetgeen 

 liem vooral schijnt te pleiten voor de stelling, dat de 

 Zeuglodon niet tot den vorm der Eeptiliën kan gebragl 

 worden, maar een Zoogdier is, — en de Heer van breda 

 nader uiteenzet met hoeveel moeijelijkheid de classificatie van 



