( 332 ) 



zijne oveifiiigiiig, in den vorm van verdubbeling, welki; 

 de Heer ije ouatrefages bij eenen Viseh opmerkte, en 

 in alle overige overeenkomstige gevallen bij den Menscb 

 en bij Dieren, vroeger door hem zaamgebragt. In alle 

 overigen ontkent hij haar. Hij herinnert den strijd daar- 

 over tusschen le.merv en winslow, welke meer dan zeven- 

 tien jaren aanhield. Vlugtig doorloopt hij de hoofdgroepen 

 der dubbele misgeboorten, vermeldt eenige sprekende voor- 

 beelden daarvan, welke allen de mogelijkheid eener ineen- 

 smelting van twee oorspronkelijk gescheiden ligchamen 

 doen wegvallen, en betoogt, dat elke groep uit eene aan- 

 eengeschakelde reeks van vormen bestaat, waardoor men 

 van den hoogst mogelij ken graad van verdubbeling tot 

 vereenvoudiging, trapsgewijze en met eenen duidelijken 

 overgang gevoerd wordt. Hij tracht aan te toonen, dat dit 

 alleen verklaarbaar is, zoo men aanneme, dat in eene enkel- 

 voudige blastoderraa-blaas, eene geheele of gedeeltelijke 

 verdubbeling der primitief-sleuf geschiede, hetgeen blijkt 

 in meer dan eene rigting te kunnen plaats hebben. Ook 

 doet hij, ten betooge der grondigheid zijner voorstelling 

 opmerken, dat de twee ligchamen eener dubbele misge- 

 boorte steeds van eene en dezelfde sexe zijn. 



De Heer van der hoeven dankt den Spreker voor deze 

 inlichting, welke, zoo men de oorspronkelijke verdubbeling 

 eener primitief-sleuf aanneemt, zijn oorspronkelijk bezwaar 

 doet wegvallen. Hij had met hetgeen door hem gevraagd 

 werd geenszins de mogelijkheid bedoeld eener ineenvocging 

 van twee oorspronkelijk gescheiden ligchamen. 



Hierop antwoordt de Heer vrolik, dat dit infusschen 

 het eigentlijk vraagpunt is, hetgeen de Heer de quatre- 

 fages in zijne waarneming meent beslist te hebben, en 

 waarvan ook vroeger al diegenen uitgingen, die uit de in- 

 eenvoeging van twee wezens, een derde als dubbele mis- 

 geboorte, naar hunne meening, deden ontstaan. 



