( 336 ) 



ren, die in deze zelfde zaal, voor ruim drie jaren gele- 

 den, gesproken werden, — die verklaring, dat wetenschap- 

 pen en letteren, als zoovele uitdrukkingen van verhoogde 

 vorming des geestes, één in oorsprong en één in doel, ook 

 in hare betrekking tot den Staat, als één geheel vertegen- 

 woordigd en geëerbiedigd moeten worden; dat de overtui- 

 ging hiervan in Nederland niet verloren zal gaan. En hoe 

 kan dit ook anders ! Wie de verdeeling der wetenschappen 

 beschouwt als verschillende lijnen, waaraan slechts dat 

 ééne gemeen is, dat zij in één punt zamenkomen, miskent 

 den aard der wetenschappen, en ziet daarin niet dan den 

 dooden vorm. Wie in het leven der wetenschappen is in- 

 gedrongen, ziet in dat verband de naauwe betrekking van 

 takken, die tot denzelfdeii stam behooren, die één in le- 

 ven en voedingsbron zich in zelfstandige rigting uitbreiden. 



Ik begon mijne toespraak met U te verwijzen naar het 

 voorled ene. De toekomst die voor ons ligt, wij willen 

 haar begroeten met den opregten wensch, dat, zoo als het 

 beginsel, waarop wij de uitbreiding der Akademie toejui- 

 chen, zuiver in zich zelve is, zoo ook in werkelijkheid 

 moge blijken, dat in dit beginsel eene kracht gelegen is, 

 vruchtbaar in heilrijke toepassing voor den bloei van het 

 "Vaderland en den roem der regering van den geëerbiedig- 

 den Vorst, op wiens wensch de Koninklijke Akademie van 

 AVetenschappen tot uitgebreideren kring geroepen werd. 



En hiermede verklaar ik deze vergadering gesloten. — 



