( 345 ) 



iien maken. Ik ga daar echter niet toe over, dan onder 

 uitdrukkelijk voorbehoud, dat mijne lezers zich voor oogen 

 houden, dat de kruidkunde eene mij vreemde wetenschap 

 is, en dat ik mij alzoo niet in staat gevoel om hel on- 

 derwerp, dat mijne aandacht trok, met die grondigheid te 

 behandelen welke het vereischt, — dat ik mitsdien in deze 

 bladen niet meer levere dan de aankondiging eener zaak, 

 die aan meer bevoegden tot nader onderzoek en bevesti- 

 ging wordt aangeboden. 



Voor zoover mij bewust is, worden de mergstralen be- 

 schouwd, als gevormd uit horizontale rijen parenchyma- 

 leuse cellen, onderling in geen verband staande dan voor 

 zooverre de primaire in het mergkanaal (dat echter dikwijls 

 werkeloos of vernietigd is) en in het schorsparenchym 

 uitloopen, en de secundaire, uit de primaire ontstaan. Of 

 dit echter altijd wel het geval zij, meen ik dat niet be- 

 paald wordt beweerd. Voor deze bestaat dan de middel- 

 bare gemeenschap door schors en mergkanaal niet, en men 

 kan duB niet zeggen, dat er een regtstreeksche zaraen- 

 hang tusschen al de mergstralen bekend is, althans niet 

 in de rigting van de as van den stam. 



Ik geloof eenen zoodanigen te hebben gevonden, en de 

 mergstralen op ontelbare plaatsen, door cellen van gelijk 

 maaksel en van gelijken inhoud, zoowel in verticale als 

 tangentiale rigting aan elkander verbonden, te hebben ge- 

 zien. Hieruit ontstaat een netwerk van parenchymateuse 

 cellen, voedingsstoffen bevattende, dat het gansche ligchaam 

 van den stengel op ontelbare punten, in alle rigtingeu 

 doorstrijkt, en dat door mij veelal zoo ontwikkeld is waar- 

 genomen, dat men kon zeggen, dat daar geen enkele hout- 

 cel was, of die kwam ergens met dit parenchymateuse 

 netwerk in aanraking *). 



*) Onhownst of altlinns znndnr dr aandacht nr op Ie vestigen, 



