( 34S ) 



wezen daarvan, doch niet met zijn wezen bekend was ; dal 

 het werd aangemerkt als cellen van een ander maaksel 

 dan de eigenlijke hoiitcel, even als die der mergstralen, 

 niet Inchthoudend, maar somtijds zetmeel en andere kool- 

 hydraten, voedingsstof bevattende ; hier en daar tusschen 

 de houtcellen van den vaatbundcl verspreid, doch bij vele 

 houtsoorten niet aanwezig (scuacht, P/?onz«nreW«, p. 193). 



Het is bevreemdend, dat kundige waarnemers dit be- 

 standdeel van den stam, dat hun niet onbekend kon zijn, 

 als zijnde het bij het eikenhout over bekend, bijna geheel 

 hebben veronachtzaamd. Misschien was de moeijelijkheid 

 om het bij alle houtsoorten te vinden, er oorzaak van. 

 Niettemin had de overeenkomst der cellen van het hout- 

 parenchym met die der mergstralen, op het spoor kun- 

 nen brengen, dat zij met deze in eenig verband stonden. 

 Te meer wekte dit mijne bevreemding op, toen ik bij 

 scH.iCHT, FJlametizelle, p. 207, geschreven vond, dat het 

 wel te vermoeden was, dat er een zamenhang tusschen 

 de mergstralen onderling zoude bestaan, en op p. 361 eene 

 uitdrukking aantrof, waar ik uit afleid, dat hij uit ge- 

 brek aan het voorhanden zijn van zamenhangend paren- 

 chymweefsel in den vaatbundel, in deze geene opstijgende 

 sapbeweging durft aannemen. 



Dien ten gevolge tast genoemde schrijver eenigerinate 

 rond naar de wegen, die het sap door den stam geleiden, 

 en eindigt hij met onderscheidene wegen aan te nemen 

 voor den opstijgenden stroom en de zijdelingsche versprei- 

 ding aan de mergstralen toe te kennen, doch zulks geeft 

 nog geene duidelijke voorstelling. Er zijn mergstralen, 

 die noch met den schors, noch met het mergkanaal in ver- 

 band staan. Een veelzijdige zamenhang der mergstralen 

 onderling, binnen de massa der houtcellen, is, volgens 

 mijn oordeel, echter noodwendig, ten einde de verdeeling 

 der sappen door den ganschen stam te verklaren. Moge 



