( ;552 ) 



Ik hel) hierboven beweerd, dat de zetmeel houdende 

 cellen daarentegen zeer overvloedig zijn ; zoo ik dit met 

 bewijzen staaf, dan geloof ik iets ter oplossing der door 

 V. MoiiL gestelde vraag te hebben bijgebragt, te moer, in- 

 dien ik aantoon dat de bedoelde cellen in opgaande rijen 

 geplaatst zijn, bij alle houtsoorten voorhanden zijn en 

 met de mergstralen in gemeenschap staan. Genoemde cellen - 

 reeksen gaan in verticale rigling door den stam, de merg- 

 stralen in horizontale ; hierdoor ontstaat een netwerk van 

 parenchymateuse cellen, in de meeste door mij onderzochte 

 gewassen zoo ontwikkeld, dat er welligt geene enkele hout- 

 cel is, of die komt er raede in aanraking en wordt er door 

 gevoed. Buitendien is er geene enkele vaatcel, of zij is 

 raat dit parenchymateuse netwerk in aanraking; de invloed 

 der in de vaatcellen bevatte lucht op den inhoud der 

 parenchymateuse cellen kan dus op ontelbare plaatsen 

 worden uitgeoefend. Welke die zij, vermag ik niet te waar- 

 deren. 



Ik spreek alleen inct betrekking tot dicotyledone Loof- 

 houten : de Naaldhouten {Coniferen) maken uitzondering. Wel 

 kent men bij deze overlangsche cellen met dwarsschotten, 

 hartig's Zellfasern, doch in te geringe uitgebreidheid om 

 haar den invloed toe te schrijven, dien het houtparenchym 

 bij de Loofhouten heeft; buitendien ontbreken hier (EpAe- 

 dra, Gnelum uitgezonderd) de vaatcellen buiten het merg- 

 kanaal. Deze eigenaardig bewerktuigde groep laat ik voors- 

 hands buiten aanmerking ; welligt geeft een gezet onderzoek 

 gedurende het ontwikkelingslijdpcrk eenig licht. 



Aangaande het voorkomen van het houtparenchym zij 

 gezegd, dat ik de meesten onzer inlandsche houtsoorten 

 in den loop van dezen winter heb onderzocht , bovendien 

 een aantal bij ons ingevoerde gewassen, gezamenlijk meer 

 dan honderd. Bij eene slechts, heb ik geen houtparenchym 

 kunnen vinden, doch van d(;ze, Herheris vuU/arif:, is de 



