( ^53 ) 



structuur mij duister gebleven. AVei kan ik dus, streng 

 geuoraen, het voorhanden zijn van houtparench3'ra uiet be- 

 wijzen; maar aangezien de slotsom van mijn onderzoek 

 geweest is, dat ik bij 104 verschillende houtsoorten, het 

 houtparenchym slechts eenmaal te vergeefs zocht, waar 

 mijne middelen van onderzoek ontoereikend waren, en 

 het aantrof, waar andere schrijvers het als ontbrekend op- 

 geven, zoo geloof ik de veronderstelling, dat het bij alle 

 dicotyledone Loofhouten voorhanden zal zijn, te mogen 

 uitspreken, te meer, daar het door schacht bij eene me- 

 nigte uitlandsche houten wordt opgegeven. Aan het slot 

 dezer mededeeling voeg ik de lijst der door mij onder- 

 zochte gewassen met opgave der bevinding van andere 

 schrijvers. 



Noemt SCHACHT het houtparenchym slechts bij enkele 

 soorten, geeft hartig het bij de meeste alleen om de vaat- 

 cellen op, en ziet hij over het hoofd hetgeen zich verspreid 

 tusschen de vaatcelleu bevindt ; dit is vermoedelijk toe te 

 schrijven aan de moeijelijkheid om het te ontdekken. Ik 

 zelf trof het geenszins altijd op den eersten aanblik, en 

 nog zie ik het niet altijd terstond. Bij zeer dunne sneden 

 is het zeldzaam, dat men juist in de rigting van het hout- 

 parenchym het mes heeft doen gaan ; heeft het eenen slin- 

 gerenden loop, dan wordt de zamenhang verbroken; bij 

 dikkere sneden is de onder- of bovenliggende cel hinder- 

 lijk, en des te meer, naarmate de vergrooting sterker be- 

 hoort te zijn. 



Op eene radiale doorsnede is liet veelal raoeijelijk te 

 onderscheiden ; buitendien loopt men daarbij gevaar, om 

 geïsoleerde mergstraalcellen er mede te verwarren. 



Daarentegen zoekt men het niet te vergeefs op eene 

 tangentiale snede, vooral zoo die aan de grens eener jaar- 

 ring wordt genomen, en zal men het bij een weinig oefe- 

 ning spoedig op horizontale doorsneden vinden. 



24» 



