( 357 ) 



zijn hier de houtpareiicliymcellen bedoeld, die de vaten 

 omgeven. 



Bij vele houtsoorten staan de vaatcellen in groepen ; bij 

 andere vormen zij eenen kenbaren kring; bij andere zijn 

 zij meer gelijkmatig door het hout verspreid, of staan 

 eenigermate straalsgewijze. Waar eenegroeps- of kringswij ze 

 plaatsing aan de vaatcellen eigen is, zijn deze doorgaans 

 sterk met houtparenchym omgeven, en er schijnen in deze 

 gewassen streken voorhanden te zijn, die geheel door hout- 

 parenchym gevormd worden; Quercus, vele Leguminosen. 



Waar de vaten meer evenredig verspreid staan, vindt 

 men het houtparenchym ook meer gelijkmatig door den 

 vaatbundel verdeeld. Behalve rondom de vaatcellen, ziet 

 men het langs de mergstralen, en doorgaans vindt men 

 dwarsrijen houtparenchym, die bij een mergstraal begin- 

 nende, meer of min slingerend, dwars tusschen de hout- 

 cellen door tot den naast volgenden mergstraal gaan. Dit is 

 vooral duidelijk bij quercus, doch aangezien dit hout ook 

 streken bezit, die geheel uit houtparenchym gevormd zijn, 

 behoort het niet tot die soorten, waar do meest evenredige 

 verdeeling plaats heeft. Tot voorbeelden daarvan lieb ik 

 Buxus sempervirens en Cornus mascula doen afbeelden, 

 en nam deze uit den rijken voorraad, omdat het de hard- 

 ste onzer inlandsche houten zijn, en men dus bij hen den 

 overvloed van dunwandig parenchym niet zou vermoed 

 hebben. 



Fig. 1 toont de horizontale doorsnede van Conius mas- 

 i-ula, fig. 4 die van Buxus sempervirens. Bij a ziet men de 

 vaatcellen, bij b de mergstralen, bij c houtcellen ; d toont 

 do cellen van het houtparenchym, waarvan sommige zet- 

 meelkorrels bevatten, andere de doorboorde middenschotten 

 doen zien. 



Bij Cornus, zien wij langs den mergstraal eene rij hout- 

 eellen met eene 'loutpareMchymcel er tusschen. in. Deze 



