( 35Ü ) 



cellen binnea zich bevatten. Bij liuxus zijn die vakken 

 niet zoo regelmatig, doch het aangrenzen aan vaatcelleii 

 en mergstralen is er even duidelijk. Bij opgenoemde ge- 

 wassen en eene menigte andere vindt men slechts enkele 

 lioutcellen, die niet met eene of andere houtparenohymcel 

 in aanraking zijn; in de beide door ons gegeven afbeel- 

 dingen vinden wij er slechts eene. Neemt men in aan- 

 merking dat de cellen niet lijnregt verloopen, dat, waar 

 eene cellenrij eindigt, naast haar eene andere begint, dan 

 vinden wij in een schijfje, dat lager of hooger gesneden 

 is, eene andere verdeeling, en kunnen dan wel aannemen, 

 dat in de houtsoorten met verspi'eid houtparenchym, geeiK-; 

 enkele houtcel zal wezen, die niet met eenige parenchy- 

 mateuse in aanraking komt. 



Het houtparenchym staat nu, gelijk wij gezien hebben, 

 in zijdelingsche rigting in verband, onderling met de 

 mergstralen en met de vaatcellen. Even zoo staat het vol- 

 gens de lengte van den stam in gelijken zamenhang, en 

 kan mitsdien endosmose van den wortelspits tot in den 

 top van den stam doen plaats grijpen, gelijk het die in 

 zijdelingsche rigting bemiddelt, en dus eene der vragen 

 beantwoorden, welke a. v. mohl voor nog onopgelost hield. 



Reeds de afwisselende stand der mergstralen op tan- 

 gentiale zijde brengt op het vermoeden, dat iedere merg- 

 straal hier of daar parenchymcellen ontmoeten zal, die in 

 hunnen verderen loop, zoo niet weder onmiddelijk eenen 

 mergstraal trefïen, zich aan andere houtparenchymcelleii 

 aanvoegen, die op hunne beurt ook een mergstraal aan- 

 doen. De ondervinding bevestigt dit volkomen *j doch af- 

 beeldingen, die dit doen zien, zijn uit den aard der zaak 

 te groot om door de camera lucida, bij eene vergrootiug, 

 die den parenchymateusen celwand toont, te worden getee- 



^) Xic di; noot (ip di: vorige Ijladzijdc;. 



