( ;i(i2 ) 



aoellana, Mier. IV, pag. 1(15 opgueft. Zij oiuliirsolieidini 

 zich wel van de mergcellen, als zijnde meer overlangs 

 Lil doorgaans veel dikker van wand. Tusscheii hen vindt 

 men den oorsprong, den aanvang der mergstralen. 



Deze overlangsche houtparenclii/mcellen van het merykanaal 

 gaan, zoodra zij de mergstralen vormen, van lieverlede 

 van de verticale tot de horizontale rigting over. Ook schacht 

 spreekt van de Iioutparenchj^moellen des mergskaiiaals, 



Ten anderen ligt eveneens, bij alle houtsoorten, houtpa- 

 renchyra aan de grens der jaarringen. Hartig en sciiacht 

 hebben aangemerkt, dat de cellen, die zich in de lente 

 en dus in het oudste gedeelte van den jaarring vormen, 

 van die vevsehillen, welke in den herfst ontstaan, voor- 

 jaars- en herfsthout, schacut; Rund- unclBreüf asem, uar- 

 TiG. Bij het Naaldhout is het opgegeven verschil zeer 

 kenbaar; bij Loof hout kan ik noch de zaak zelve, noch de 

 uitlegging er van zoo algemeen toegeven. Wel zie ik aan het 

 einde van eiken jaarring eeiiige weinige rijen meer plat- 

 gedrukte cellen, doch dat zij dikkere wanden dan de overige 

 zouden hebben, zie ik geenszins. Daarentegen zijn ze meestal 

 met dunnere wanden voorzien ; bij de meeste gelukt het 

 de doorboorde middenschotten waar te nemen, gelijk vooral 

 bij Fraxinus gemakkelijk is. Nimmer faalt het, dat men 

 bij tangentiale snede aan de grens van eenen jaarring over- 

 vloedig houtparenchym aantreft. Ik aarzel dus niet om deze 

 rijen platte cellen aan de grens van den jaarring, welke 

 HARTIG zeer goed bij Carpinusbctulus Forstl. cultur. Pjfl. Tah. 

 21 afbeeldt, doch niet erkende voor hetgeen zij zijn, voor 

 houtparenchym aan te merken. Geheel in overeenstemming 

 hiermede is eenc opmerking van hartig 1. c. p. 548, dat 

 het sap bij voorkeur uit de buitenste cellenrijen (de lireit- 

 faserschicht) uitvloeit, wanneer men zulks op afgesneden tak- 

 ken waarneemt. 



De vaatbunrl-cl der dicolvicdone Loofiiouten is dus aan 



