( :u;i. ) 



kon ik iiiet niitd(;kkeii. /,iJM het vciv.niiiüliihiatsoii van vnc- 

 ilingstof? ])e plaats waar liet vooral voorkomt, dat ge- 

 deelte van den stam, waar het afgehouwen gewas bij voor- 

 keur uitloopt, zou eeiiig licht over dcszelfs doel en geaard- 

 heid kunnen verspreiden, indien het bleek dat het bij 

 voorkeur op die plaats, en wel bij die gewassen het meest 

 voorkomt, welke geneigd zijn vele uitloopers aan den grond 

 te doen ontstaan. 



Wij maken hierbij opmerkzaam op de groote hoeveel- 

 heid hontparenchym, die men aantreft bij houtsoorten, die 

 eene ongewone ontwikkeling bereiken (Klimplanten), en bij 

 die welke wegens den overvloed van sap bekend staan. 

 Clematis en Vitis zijn in dit opzigt merkwaardig.. Men 

 brengt hiermede de groote hoeveelheid zetmeel, die deze 

 planten bevatten, in verband, en deelt mede dat bij Vi- 

 iis niets slechts de houtvezel, maar enkele vaten daarmede 

 gevuld zijn. Ik heb deze gewassen naauwkeurig beschouwd, 

 doch kan bij beide geene eigenlijke prosenchymcellen ont- 

 dekken, allen zijn daar van parencliymateusen aard, met 

 dwarswanden en eenvoudige stippelkanalen. 



Bij Vitis vinifcra neem ik bij alle in de lengte loo- 

 pende cellen, wel is waar zeer dunne, doch duidelijke 

 dwarsschotten waar; of deze doorboord zijn, weet ik niet. 

 De celwand zelve is met veelvuldige stippels voorzien, 

 zonder hofje. Wel zijn er om de vaten cellen, die korter, 

 wijder, sterker gestippeld, duidelijk gestippelde dwarsschot- 

 ten vertoonen, en in allen deele het kenmerk van hont- 

 parenchym dragen. Zulks neemt echter niet weg, dat ook 

 de overige opgaande cellen bij den wijnstok van verschil- 

 lende geaardheid dan de gewone prosenchymcel zijn, en 

 eene parenchyraateuse natuur bezitten. 



Bij (^'lematis vitalba zouden de houtcellen (h.^rtinu Mi- 

 (•roscoop IV p. 122) met stippen voorzien zijn, die som- 

 wijlen een hofje vertoonen. Dit laatste zag ik echter niin- 



