( :565 1 



roer. De opgaande cel is hier vnii eene zeer kennelijke 

 paren chymateuse structuur, kort, met sterk door stippel- 

 kanalen doorboorde wanden, die treffend op die der merg- 

 straalcellen gelijken, met gestippelde dwarsschotten, die 

 echter, wegens de geringe lengte der cel, dikmaals ontbre- 

 ken. Zij is zeer overeenkomstig met de houtparenchym- 

 cel, zoo als die door ons bij Acer negundo is afgebeeld, be- 

 houdens dat zij in verhouding korter en enger is dan deze. 



Ik mag hierbii niet onvermeld laten, dat buiten deze 

 cellen in het mergkanaal (het merg zelf is dunwandig, 

 met eene ruime lacune in het midden, en wordt ligt ver- 

 nield, en is dan niet meer te ontdekken), de parenchjm- 

 cellen van eenen anderen vorm zijn; zij zijn bijna cirkel - 

 rond met volkomen horizontale, veeltijds op gelijke hoogte 

 geplaatste dwarsschotten, en hebben daardoor op de door- 

 snede in de lengte een zeer regelmatigen vierzijdigen vorm ; 

 zij begeleiden de mergstralen somtijds zeer verre in het 

 hout. Ik voeg er dit bij, omdat men zou kunnen mee- 

 nen, dat ik deze met de houtcellen verwisseld had. 



Bij Periploca gracea vond ik de eigenaardigheid van 

 Clematis terug. Bij Bignonia radkans, Lonicera caprifo- 

 lium, die wel klimplanten zijn, doch welker aanverwanten 

 niet klimmen, vond ik wel een zeer ontwikkeld houtpa- 

 renchyra, doch tevens veel ware prosenchymcellen. 



Het houtparenchym bevat veelal zetmeel. Dit is echter 

 niet altijd daarin voorhanden. In den laatsten tijd van 

 den herfstgroei schijnt het te ontbreken. Het kon van be- 

 lang zijn om dit bij timmerhout na te gaan. Boücherie 

 achtte het midden van den zomer de geschikste tijd om 

 timmerhout te vellen. 



Is er inderdaad omstreeks dien tijd weinig of geen amy- 

 lum in zigtbare korrels voorhanden, dan is de inhoud der 

 cellen in opgelosten toestand, en zoude zich gemiikkelijk, 

 door het hout zoogenaamd te wateren, doen uitlogen, liet 



I 



