( 370 ) 



(lier houtsoorten bleek te zijn, waar men het met het meeste 

 gemak ontdekt. Op de horizontale doorsnede van eencn dik- 

 ken tienjarigen tak vond ik vele dunwandige cellen met 

 doorboorde dwarsschotten tusscheu de andere verspreid. In 

 de laatste gevormde helft dor jaarringen lagen zij op vrij 

 regelmatige dwarsrijen. Doorsneden in de lengte toonden 

 dit even overtuigend. A''olgens schacht {der Baum, p. 216), 

 zoude het gevlamde aanzien van sommige soorten van vrerk- 

 liout op het aanwezig zijn en de wijze van verdeeling van 

 het houtparenchym berusten; dewijl dat bij het kleuren 

 een anderen tint dan de gewone houtvezel aanneemt. Dit 

 denkbeeld heeft veel waarschijnlijkheid. Op eene andere 

 wijze zijn de veelvuldige tinten, de vlammen, van het meu- 

 belhout mocijulijk te verklaren. 



Nog doe ik opmerken, dat hetgeen schacht bij ulmus, 

 ULEX en SPARTIUM als spiraalvormig verdikt houtparenchym 

 beschrijft, mij toeschijnt, niet anders te zijn daneene eigen- 

 aardige vorm der vaatcellen, op welke h. v. mohl de aan- 

 dacht vestigt in de Ann. des se. Nat 2 Serie XVIII par/. 

 328. Bij zeer vele gewassen komen deze groepsgewijs ge- 

 plaatste vaatcellen voor; zij onderscheiden zich van de 

 overige door geringe grootte en sierlijke spiraalsgewijze 

 verdikking. Slechts zeldzaam door openingen met de aan- 

 grenzende in gemeenschap staande, nemen zij wel eens don 

 schijn van houtparenchijm aan, bij eene vlugtige beschou- 

 wing. In oude takken van cabpimis betulus heb ik ze 

 buitengewoon verdikt aangetroffen. 



VERKLAHING DER AFBEELDINGEN. 



Fig. 1. Horizontale doorsnede van cor.n'üs mascula (LiNx). 

 a. vaatcellen ; b. mergstraal ; e. houtcellen ; d. cel- 

 len van het houtparenchym, waarvan sommige zetmeel 



