( 379 ) 



genoemd worden, ofschoon sommigen eene meerdere diepte 

 zouden wenschen. 



Langen tijd, ja men zou haast zeggen altijd, heeft het 

 bij ons ontbroken aan een geregeld stelsel en een naauw- 

 keurig toezigt op de rivieren. Wel was meermalen de be- 

 hoefte daaraan gevoeld en waren er plannen aangeboden, 

 die daartoe moesten leiden, maar altijd bleven die plannen 

 zonder gevolg. Het stelsel sedert 1851 aangenomen en in 

 uitvoering gebragt, ten gevolge van een voorstel door de 

 twee Inspecteurs van den Waterstaat, bestaat in het ge- 

 ven van eene normale breedte aan de rivieren, van boven 

 naar beneden toenemende, uithoofde 1". de toevoer naar 

 beneden grooter wordt en 2°. het verhang en dus de snel- 

 heid vermindert. 



Zoo ooit, dan zeker op deze wijze, mag men vertrouwen 

 ook eene normale diepte en een vrij regelmatig proül te 

 verkrijgen, waardoor zoowel de scheepvaart, als de afvoer 

 van water en ijs zal gebaat worden, te meer wanneer, zoo 

 als te verwachten is, die regeling der breedte tevens eene 

 verbetering der rigting zal medebrengen. Zeker is het 

 dat, zooals reeds op eenige punten is geschied, het stroom- 

 bed, dat hier en daar door eilanden en zandplaten in twee 

 en soms in meer deelen is gesplitst, tot een enkel zal ge- 

 bran-t worden. Dat de scheepvaart zal winnen door het 

 bevorderen van eene regelmatige diepte, loopt dadelijk in 

 het oog, en dat ook de afvoer van water en ijs daarbij zal 

 winnen, behoeft geen uitvoerig betoog. De ondervinding 

 is daar om ons te overtuigen dat de eilandjes en zandpla- 

 ten, zoo vfel als de sterke kronkelingen, zeer ligt aanlei- 

 dino" geven tot ijsstoppingen en het laat zich zeer goed be- 

 redeneren, dat sterke afwisselingen in snelheid, zooals 

 onvermijdelijk moeten ontstaan bij groote verschillen in de 

 opvolgende proöllen, ongunstig werken op den geregelden 



