( y82 ) 



l''. het lloog-IIeinaal, 



2°. het Laag-llemaal, 



3°. het dijk- en polderbostuur van Empel en Meerwijk, 



4^. het dijk- en polderbostuur van Van der Eigen. 



De landstreek, begrepen tusschen den Neder-Rijii en de 

 Waal staat ten aanzien zijner bedijking onder de besturen 

 van de Over-Betuwe, de Neder-Betuwe, het Land van Beu- 

 siohem en Buren, liet Land van Kuilenburg, de Lingewer- 

 keu, het Rijk, den Tielerwaard en van de stad Tiel. Wij 

 zouden nog meer ringen kunnen opnoemen die onder meer 

 dan een bestuur staan, maar deze voorbeelden zijn vol- 

 doende. 



Alle landen binnen denzelfden ring hebben een onniid- 

 delijk belang bij de goede instandhouding der bedijking. 

 Wat baat het echter of een der besturen zijn gedeelte dijks 

 in goeden weerbaren staat brengt en onderhoudt, wanneer 

 andere daarin nalatig blijven. De provincie Overijssel, al- 

 waar bij den stormvloed van 4 en 5 Pebruarij 1823 op 

 zoovele punten het verkeerde van zoodanige verdeeling der 

 dijken was gebleken, is reeds ongeveer 20 jaar geleden in 

 dijksdistricten verdeeld, die elk een behoorlijk afgesloten 

 ring bevatten. Ofschoon er ongetwijfeld vele moeijolijk- 

 heden bestaan in het veranderen van inrigtingen, die meestal 

 eeuwen hebben bestaan, en waarbij zoo ligtelijk deze en 

 geene belangen gekrenkt worden, zoo ziet men toch uit 

 het voorbeeld van Overijssel dat het niet onmogelijk is. 



Niet alleen dat het van belang zoude zijn, dat elke ring 

 althans onder één bestuur stond, maar zelfs kan er groot 

 belang zijn bij de onderlinge betrekking van de eene be- 

 dijking tot de andere, zooals b. v. tusschen de iVoorder- 

 en Zuider-Lekdijken. Algemeen toch wordt het doorbreken 

 van den Noorder-Lekdijk voor den grootsten ramp gehou- 

 den en tracht men dit te voorkomen, zelfs ten koste van 



