( 401 ) 



stelling begroet. Ik bedoel de Akaderaisclie piijsschrifteii. 

 Verbood bescheidenheid mij niet eene dergelijke uitweiding, 

 dan zoude het mij niet moeijelijk vallen in den geest van 

 velen uwer den tijd terug te roepen, toen het jeugdig ge- 

 schrift met meer dan gewone en dikwerf overtollige ge- 

 heimzinnigheid den Secretaris van den Senaat der Hooge- 

 school ter hand gesteld, eene eerzucht opwekte, waarvoor 

 men in lateren leeftijd, bij gewigtiger en meer doorwroch- 

 ten arbeid, doof bleef. 



De haan deed als zoovelen zijner tijdgenooteu. Zijn prijs- 

 schrift, strekkende ten antwoord op de vraag : // Quinam simt 

 iiUmites inter vitam animalium et vegetabiliurn' werd op den 

 gstcD Februarij 1821 bekroond, en genoot, na zijne opent- 

 lijke uitgave in de Annalea Academici, de eer eener zeer 

 gunstige beoordeeling in de Zweite Beilage zur Flora oder 

 Botanische Zeitung 1832, 2 Dl. p. 17 en volgg. Na eene 

 inleiding, waarin de groote belezenheid en het geoefend 

 heldere verstand van den schrijver geprezen worden en na 

 eene breedvoerige inhoudsopgave eindigt de berigtgever 

 met de volgende merkwaardige woorden : // Mit Recht er- 

 // frent man sich in Holland iihnlicher Preisaufgaben, wenn 

 // sie dem Jugendlichem Talent zu solchen anziehenden 

 '/ Entwicklungen stofT bieten." Zijn tweede proefschrift, 

 waarmede de haan op den 7'*'^° Mei 1825 tot Matheseos 

 Magister en Philosophiae Naturalis Doctor bevorderd werd, 

 was een Monograpliiae Ammoniteorum et Goniatiteorum 

 Specimen. De haan verkondigde zich daarin, hoewel ter 

 naauwernood vier-en-twintig jaren oud, als zelfstandig en 

 hoogst bekwaam natuuronderzoeker. Eene streelende vol- 

 doening moet het voor hem geweest zijn, toen de beroemde 

 LEOPOLD VON BUCH, in zijn betoog Veher die Ammoniten in 

 den altern Gehirgschichten, zijne dissertatie noemde eine 

 fieissige und nützbare Arbeit, die eine sclir dankbar aufzu- 

 nehmende Uebersioht aller Ammoniten giebt, en daarbij voegde 



27* 



