( 4.16 ) 



met behulp eenet eerste goed gelukte waarneming zou moe- 

 ten ondernemen, alvorens met vrucht eeno ephemeride te 

 kunnen berekenen, naauwkeurig genoeg om ter vorming der 

 normaalplaatsen al de waarnemingen bij te vergelijken. 

 Toen het nu, nadat de planeet teruggevonden was, bleek, 

 dat het stel II voor dit doel naauwkeurig genoeg was, 

 berekende ik met zeven decimalen eene ephemeride, waarbij 

 ik nog de Saturnus-storingen opnam. 



Bij de berekening der storingen werden voor de raassaas 

 der beide storende planeten de waarden aangenomen, welke 

 DESSEL uit zijne heliometermetingen van de afstanden der 

 Satellieten had afgeleid, namelijk voor Jupiter xTyyV.TT ^"^ 

 voor Saturnus -sixttt- Hunne heliocentrische plaatsen 

 ontleende ik aan de Berlijner Astronomische Jaarboeken, 

 herleidde ze voor Praecessie en Nutatie tot het middelbaar 

 aequinoctiura van O Januarij 1853, waarvoor ook de coör- 

 dinaten van Proserpina werden berekend, en waarop dus 

 ook de onderstaande resultaten betrekking hebben. Ik 

 wendde de nieuwe gelijktijdig door bond en encke gevon- 

 dene methode aan, om die storingen te berekenen, welke 

 de drie regthoekige coördinaten der planeet ondergaan, 

 terwijl de as van X in de rigting der lengte-nachtevening, 

 die van Y in de aequatorvlakte in de rigting van 90' R.O., 

 en die van Z loodregt op die vlakte werden aangenomen. 

 Op die wijze vond ik de volgende storingswaarden : 



