OVER HET 



EVENWIGT OP HET HELLENDE VLAK, 



ALS DE KRACnTEN NIET IN EEN ZELPDK VLAK 

 GELEGEN ZIJN. 



DOOR 



I. P. D E I. P B A T. 



Hoe eenvoudig ook de toepassing vnn de leer der ontbin- 

 ding en zamenstelling der krachten toeschijnt, zoo gebeurt 

 het niet zelden, dat de voorwaarden, waaronder die ontbinding 

 en zamenstelling geoorloofd zijn, evenwel niet naauwkeurig 

 genoeg worden in acht genomen. Een der gewone missla- 

 gen, die hieromjrent begaan worden, is het voorbijzien dat 

 krachten, die niet in een zelfde vlak, maar in aan elkander' 

 evenwijdige vlakken werken, niet op dezelfde wijs verbon- 

 den of ontleed mogen worden als of die omstandigheid wel 

 plaats had. Zoo wordt, om bij een enkel voorbeeld te 

 blijven, wanneer men de voorwaarden voor het evenwigt 

 van een zwaar ligchaam langs een hellend vlak wil bepa- 

 len, meestal ondersteld dat de kracht, die het ligchaam zal 

 in rust houden, met het gewigt van het ligchaam, .wer- 

 kende in de verticale lijn door zijn zwaartepunt getrokken, 

 tot eene enkele kracht kan worden zamengesteld, ofschoon 

 dit alleen geoorloofd is, als beide krachten in eeil zelfde 

 vlak werken. En nu zal juist in de toepassing veelal de 

 kracht, waarmede men het ligchaam wil in evenwigt hou- 

 den, niet in een zelfde vlak, waarin het gewigt des lig- 

 chaams werkt, gelegen zijn. 



Het is niet geheel onbelangrijk dit meer algemeene ge- 



29* 



