( V-'A ) 



val van liet t'veuwigt Iniigs het hclleiuli; vlak te bcsiOioii- 

 wen. Het volgende kan daartoe dienen . wij stellen ons 

 alzoo het volgende vraagstuk voor : 



Op een ligchaatn, gesteld op een hellend vlak, werken 

 twee krachten, die elkander niet snijden maar kruisen ; 

 men vraagt naar de voorwaarden van liet evenwigt, de 

 wrijving in aanmerking nemende? 



Men knn de gegevene krachten ontbinden loodregt op — 

 en in het vlak, vervolgens de beide loodregte krachten her- 

 leiden tot eeiie enkele kracht P, en de beide krachten in 

 het vlak mede terugbrengen tot eene enkele kracht Q 

 in dat vlak. Kortheidshalve zullen wij de eerste P, als 

 verticaal en de tweede Q, als horizontaal aannemen ; het- 

 geen overeenkomt met het vlak, waartegen het ligchaam 

 gedrukt wordt, horizontaal te stellen, dat niets aan de al- 

 gemeenheid der oplossing ontneemt. 



Het is blijkbaar dat de verticale kracht het ligchaam 

 tegen het vlak moet drukken en niet daarvan aftrekken ; 

 »eene eerste voorwaarde voor de mogelijkheid van het even- 

 wigt is dus: dat de som der verticale krachten naar dit 

 vlak en niet daarvan af, gerigt zij. 



Zal nu verder het evenwigt mogelijk wezen, dan moeten 

 de twee krachten P en Q, tot twee anderen te herleiden 

 zijn, die met de normalen der steun- of aangrijpingspun- 

 ten hoeken maken, gelijk of kleiner dan de wrijvingshoek : 

 zoodat als men die normalen beschouwt als assen van 

 regté cirkelvormige kegels, wier toppen in de steunpunten 

 gelegen zijn, en waarvan de halve tophoek gelijk is aan 

 den wrijvingshoek, welke kegels wij da lorijvingsJccffeh zü\- 

 len noemen, de krachten P en U herleid, moeten kunnen 

 worden tot twee anderen, gerigt door de toppen dier ke- 

 gels en gelegen binnen of langs die kegels. Het herleiden 

 der beide krachten .tot slechts twee en tot geen meerderen, 

 geschiedt omdat, zoo als bekend is, die meerderen loch 



