( 435 ) 



altijd zijn terug te brengen tot twee elkander niet snij- 

 dende krachten. 



Laten L en L' (fig. 1) de tnppen van twee zulke ke- 

 gels wezen, alwaar twee krachten, binaen of langs hunne 

 oppervlakken aangebragt, met de gegevene krachten P en 

 Q evenwigt kunnen maken. Indien men dan die kracltten 

 in horizontale en verticale rigtirig ontbindt, zoo moet de 

 resultante uit de twee verticale krachten gelijk en tegen- 

 gesteld aan de kracht P wezen ; alzoo moeten dan de pun- 

 ten L en L' met het aangrijpingspunt A van P,"in dezelfde 

 regte lijn liggen. De resultante der horizontale kr&chten 

 moet eveneens de kracht Q teruggeven. 



Deze horizontale kracht Q kan men evenwijdig over- 

 brengen in het aangrijpingspunt A der verticale kracht, 

 door het bijvoegen van een koppel rfQ, zijnde d de afstand 

 van het punt A tot de kracht Q. De beide krachten P 

 en Q kan men te zamen stellen tot eene enkele kracht 

 R, makende met de verticale kracht P eenen hoek i5 ; zul- 

 lende men dan hebben : 



R2 = P^ + Q2, p = R Cos. ö en Q = E Sin. ,). 



Trekt men nu door A eene willekeurige lijn LAL' en 

 neemt daarin twee punten L en L', dan zal men E in 

 twee andere evenwijdige krachten K en K' in die punten 

 L en L' kunnen ontbinden; de projectiën L^ en L'/fc' dier 

 krachten zullen evenwijdig zijn aan de projectie AD der 

 kracht R op het gegeven vlak. Indien men alzoo de krach- 

 ten K en K' in horizontale en verticale rigting ontbindt, 

 dan zullen de horizontale krachten zijn: 



K Sin. Ö en K' Sin. d, 



gerigt volgens de lijnen L/c en L'k'; de verticale krach- 

 ten worden : ' 



K Cos. ri ni K' Cos.(). 



