( u-z ) 



zen, iiiilieii- ile tiilsluitiüyscirkel, altliaiis voor een gciJeelte, 

 binnen dat aaiiiükingsvlak is gelegen, en daarin door zeker 

 aan te wijzen punt binnen dien cirkel eene koorde kan 

 getrokken worden, waarvan de einden binnen het aanra- 

 kingsvlak vallen. Door aanrakingsvlak wordt hier, zoo als 

 gewoonlijk, verstaan de veelhoek, gevormd door het ver- 

 eenigen door regte lijnen van die aanrakingspunten, waar- 

 door de gevormde veelhoek al de overigen insluit, zonder 

 daarom inspringende hoeken te hebben. 



Indien men tot aangrijpingspunten der krachten op den 

 cirkelomtrek OMO'M' de punten M en M' kiest, alwaar 

 de koorde MM' evenwijdig loopt aan de kracht Q in het 

 vlak, dan zijn de drukkingen in die punten even groot. 

 Stelt men ze daarentegen op het eind van de middellijn 

 NP loodregt op de rigting der kracht Q, dan is het ver- 

 schil der drukkingeu het grootst, terwijl de dtukkingen 

 zelve begrepen zijn in twee evenwijdige vlakken, loodregt 

 op het gegevene. Deze twee steunpunten zijji de eenige, 

 waarbij de vlakken, de drukkingen bevattende, loodregt op 

 het gegevene vlak on tevens evenwijdig kunnen zijn. 



De koorde M M' is de kleinste, die in den uitsluitings- 

 cirkel door het punt A kan getrokken worden ; tusschen 

 de steunpunten van het ligchaam moet dus die afstand te 

 vinden zijn, zal de verlangde ontbinding kunnen plaat.s 

 hebben. 



Is de uitsluitingscirkel gegeven benevens de verticale 

 drukking op het vlak, maar niet de rigting, plaats, noch 

 grootte der horizoiitale kracht Q in het vlak, dan kan 

 men die plaats en grootte bepalen door het trekken van 

 de lijn AC door het middelpunt en het aangrijpingspunt 

 der verticale kracht, door verder M M' loodregt op die lijn 

 te stellen en de raaklijn M' B te trekken ; het snijpunt van 

 die lijn met het verlengde van AC bepaalt den afstand 

 BA van de horizontale kracht, wier rigting evenwijdig 

 aan MM' is. Maakt men nu den hoek DBA gelijk aaiv 



