( 4.11. ) 



wcdiiV zamciisd-llcii in A dh'I. de IwteJc; kraclit ti vau In-t 

 koppel, waardoor mcti blijkhnnr weer verkrijgt eene verü 

 cale kracht in A gelijk aan P; zoodat wij nu in plaats 

 der gegevene kracliten Q cii P langs VT en NK, hebben 

 dezelfde krachten langs SB en AI, waarbij dan tevens 

 hoek NAI de grootte van den hoek S, in de voorgaande 

 berekening gebruikt, aanwijst. Is nu die hoek grooter dan 

 de wrijvingshnek //, dan is het evenwigt op het vlak PQ 

 onmogelijk. Heeft het tegengestelde plaats, zoo late men 

 uit A op EB de loodlijn AB neder, make lioek FBA 

 = hoek NAI en hoek ABD =(i; nemende dan verder 

 PG = AD, BM evenwijdig aan FG en MC loodregt 

 op BM, dan is C het middelpunt en CM de straal van 

 den cirkel, waaruit het al of niet mogelijke van het even- 

 wigt kan blijken, dat is de uitsluitingscirkel. Kan men 

 alzoo door A eene koorde OAO' trekken, waarbij de pun- 

 ten O en O' binnen het aanrakingsvlak van het ligehaam 

 met het vlak PQ vallen, dan kan men in die twee pun- 

 ten de krachten P en Q zoodanig ontbinden, dat zij met 

 de normalen Oo en O'o' wrijvingshoeken vormen. Daartoe 

 ontbinde men de kracht P in twee evenwijdige krachten 

 langs Oo en O'o', trekke uit O en O' raaklijnen aan den 

 cirkel MOM' O', die elkander in een punt E van EB 

 zullen snijden, en ontbinde de kracht Q langs O E en 

 O'E, dan kan men deze laatste in O en O' doen wer- 

 ken en zamenstellen met de verticale krachten langs O o 

 en O'o', en deze zullen dan met de normalen in O en O' 

 wrijvingshoeken vormen. 



Kiest men twee punten, gelegen in eene regte lijn, door 

 A en tevens in de loodlijnen uit O en O' in het vlak 

 PQ op 0' getrokken, dan kan men de krachten uit 

 O en O' in die twee nieuw gekozen punteji evenwijdig 

 overbrengen, zonder het evenwigt te verbreken. 



