( ua ) 



tegengestelde rigtiiig en untmoeten elkaiuJer langa ecue 

 ückere grenslijn, welke door dutrocuet de epipolische as 

 is genoemd. Bij de luclitbelleii in mengsels van water en 

 alkohol neemt men niet zelden, zooals wij boven zagen, 

 ook twee zulke maalstroomen waar, die, zich oj) eenigen 

 afstand van de luchtbel uitbreidende, dikwijls mede door 

 eene dergelijke neutrale lijn, waarin geene bewoging plaats 

 heeft, gescheiden worden, en die men als aan de epipoli- 

 sche as van dutrocuet beantwoordende zoude kunnen 

 beschouwen. 



Wanneer men verder een waterdroppel, met kleine 

 klenrdeeltjes bedeeld, onder het mikroskoop brengt en nu 

 op eenigen afstand van daar een droppel alkohol, ether, 

 houtgeest of aceton plaatst, of, indien men den waterdrop- 

 pel nadert . met eeu glasstaafje of ander voorwerp, met 

 genoemde vlugtige vloeistoffen bevochtigd, dan is het eerste 

 verschijnsel wat men ziet: de reeds voor lang door an- 

 deren en ook door dutrocuet waargenomen afslooting. De 

 waterdroppel trekt zich terug, en beschouwt men hem op 

 dit tijdstip door hot mikroskoop, dan ziet men al de kleine 

 kleurdeeltjes in zeer snelle ronddraaijende strooraing, naaï 

 den rand des droppels toe en weder daarvan af. 



Deze verschijnselen hebben dus werkelijk veel overeen- 

 komst met de maalstroomen aan luchtbellen, en aanvan- 

 kelijk was ik zeer geneigd ook deze in dezelfde klasse 

 te .rangschikken. Beschouwt men echter de zaak van na- 

 derbij, dan wordt het minder waarschijnlijk, dat in beide 

 gevallen de beweging door dezelfde oorzaak, welke deze 

 dan ook wezen moge, ontstaat. Het karakter toch der 

 epipolische verschijnselen is, gelijk reeds de naam (van 

 (OTTTote, oppervlakte) aanduidt, dat zij aan de oppervlakte 

 der vochten plaats grijpen. Nu stelt in ons geval de 

 grens tusschen lucht en vocht wel eene oppervlakte daar, 

 doch het is geenszins langs deze oppervlakte, dat de bc- 



