( 459 ) 



Even als guttegom- en coloplioniurn-oplossingen vertoo- 

 nen ook de oplossingen van andere harsen volkomen het- 

 zelfde. Doch de eenvoudigste wijze om deze verschijnselen 

 •waar te nemen, en die tevens bewijst dat de aard der ge- 

 bruikte vaste deeltjes daarmede in geenerlei verband staat, 

 bestaat daarin, dat men bij een droppel water met kleur- 

 deeltjes alkohol raengt. Het fraaist vertoont zich het ver- 

 schijnsel met spiritus van 12^ vooraf vermengd met eene 

 genoegzame hoeveelheid poeder van karmijn om het vocht 

 gelijkmatig donker rood te kleuren. 



Vraagt men nu naar de verklarinn; van deze de verdam - 

 ping verzeilende verschijnselen, dan schijnt zij mij toe de 

 volgende te zijn. 



Aan de oppervlakte des droppels ontstaat verdamping, 

 aanvankelijk alleen vergezeld van de bovengenoemde re- 

 gelmatige op- en neergaande stroomen. ])e aan de op- 

 pervlakte verdampte alkohol wordt vervangen door de dieper 

 gelegene, welke door de strooming bovenwaarts wordt ge- 

 voerd ; doch wanneer de hoeveelheid van den alkohol in 

 verhouding tot die van het aanwezige water tot op een 

 zeker punt verminderd is, dan wordt de zaak anders. Door 

 de verdamping van de oppervlakte is daar ter pUatse bijna 

 enkel water overgebleven; de dieper gelegene alkoholhou- 

 dende gedeelten, welke tevens soortelijk ligter zijn, trachten 

 het evenwigt te herstellen, doch moeten daartoe door de 

 oppervlakkige waterlaag heenboren, en den weerstand over- 

 winnen, dien de onderlinge zamenhang der watermoleculen 

 biedt. De moleculen van het diepere alkoholhondende 

 vocht, dat nu naar boven dringt, verliezen daarbij echter 

 hunnen zamenhang niet geheel, maar vormen netsgewijs 

 verbonden strepen, die nu de zitplaats worden der ver- 

 damping. Door deze plaatselijke verdamping ontstaan dan 

 ook plaatselijke verdiepingen aan de oppervlakte van het 

 vocht, waarin zicli dan de omringende deeleu met kracht 



