( 462 ) 



dat zij zich met den tlieriiiometer niet meer loten meten 

 en schijnbaar de temperatuur in het vertrek geheel on- 

 veranderd blijft. 



Men kan hetzelfde verschijnsel, dat de Inclilhellen bij 

 eene zeer beperkte ruimte teweegbrengen, onk np eenc 

 grootere scliaal nabootsen. In een van onderen gesloten 

 glazen buisje, van ongeveer 4 millim. wijdte, werd eene 

 kleine hoeveelheid karmijn gebragt en hierop een mengsel 

 van alkohol en water van 0,929 spec. gewigt gegoten. 

 Het buisje werd vervolgens voor de glasblazerslamp uit- 

 getrokken en toegesmolten, zoodat er eene met lucht ge- 

 vulde ruimte van ongeveer 2 centimeters lengte boven 

 het vocht overbleef. Nu werd het buisje even geschud, 

 zoodat zich de kleurstof-moleculen door het vocht verdeel- 

 den, en daarop voor een horizontaal gesteld mikroskoop 

 geplaatst, in dier voege, dat men de grens van lucht en 

 vocht zien kon. Duidelijk vertoonden zich op en neder- 

 gaande stroomen, die zich zelfs tot op ongeveer een halven 

 millimeter boven de vochtoppervlakte tegen den binnen- 

 wand van het buisje verhieven, ten gevolge der adhaesie 

 van het voclit ann het glas. Na ongeveer een uur had- 

 den de stroomingen opgehouden zigtbaar te zijn, omdat 

 de karmijndeeltjes, allengs gehoorzamende aan de zwaarte- 

 kracht, naar den bodem gezakt waren. VV^erden zij ecli- 

 ter door schudding wederom in het vocht verdeeld, dan 

 herstelden zich ook de kringvormige stroomen, of, om 

 juister te spreken, zij werden op nieuw zigtbaar gemaakt, 

 en hetzelfde gebeurt ook nu nog, veertien dagen nadat 

 het buisje vervaardigd is. Er is dus op dit oogenblik, 

 na zulk een lang tijdsverloop, nog geen volkomen even- 

 wigtstoesfand ontstaan, en men kan het zelfs betwij - 

 feleu of deze immer ontstaan zal, juist omdat de tem- 

 peratuur en daarmede de verzadigingscapaciteit van de 

 lucht in dezen kleinen toestel voor alkoholdamp aan ge- 



