I 



( 41 ) 



den tijd, die door liet begin vau het spelen of het slaan 

 der stadsklokken verkondigd wordt, gewijzigd. In het 

 midden van September zou een uurwerk, dat naar den 

 middelbaren tijd goed geregeld is, dagelijks 21 sekuuden 

 vóórloopen, terwijl het tegen den winterzonnestilstand we- 

 derom dagelijks 30 sekunden moet achterloopen. Langza- 

 merhand verandert dit weder, en den 258'en Maart gaat 

 de middelbare tijd wederom 18^ sekunde per dag vócJr, om 

 nog eenmaal in den loop van een jaarkring zich door den 

 waren tijd te laten inhalen, zoodat den 20s'eo Junij de 

 dagelijksche achteruitgang wederom 13 sekonden bedraagt. 

 En wat het totale bedrag der tijdsvereflening aangaat, 

 het is bekend, dat ook deze viermaal 'sjaars van teeken 

 verandert, en wel, dat zij het grootste is op de volgende 

 dagen : 



omstreeks 13 Februari), als wanneer de M. Tijd den waren 14' 32° vóór is, 



„ 14 Mei, „ „ „ „ „ „ „ 3 53 na „ 



,, 26 Jnlij, „ „ „ „ „ „ „ 6 12 voor „ 



„ 2 Hovember, „ „ ,, „ „ „ „ 16 13 na ,, 



Het ongerief van den waren zonnetijd ligt dus in zijnen 

 onregelmatigen gang, die, als het ons vergund is, ons al- 

 dus uit te drukken, allen vooruitgang in naauwkeurig- 

 heid, zoowel in het maken van torenklokken, als van zak- 

 uurwerken en staande pendules zoo goed als doelloos maakt. 



Het gebruik van den waren tijd heeft daarentegen, zoo- 

 als de Heer KERKaovEN in zijn voorstel aanmerkt, het 

 voordeel van natuurlijk en rationeel te zijn. "Ontegenzeg- 

 gelijk" zegt hij, «heeft de tijdrekening van den dag zijn 

 //oorsprong te danken aan de afwisselende toestanden, waarin 

 //de mensch gedurende een etmaal geraakt, en hunnen pe- 

 // riodieken terugkeer." Iets verder : // De mensch regelt 

 //zijne bezigheden niet naar eene ruimte, die door een voor- 

 //werp, dat zich met gelijkmatige snelheid voortbeweegt, 



