{ 'i'ü ) 



« düorlonpen is, inaar naar uitwendige omstandigheden, die 

 //het min of meer doelmatige, het min of meer gemakke- 

 fflijke, het min of meer mogelijke daarvan bepalen." //De 

 //mensch vangt 's morgens aan te arbeiden; niet omdat de 

 // wijzer vaii een uurwerk op een bepaald punt is geko- 

 //men, maar omdat het licht is geworden, en de nacht 

 //door den dag is vervangen. Hij eindigt zijnen arbeid, 

 //en legt zich 's avonds ter ruste; niet omdat een zeker 

 //getal uren en minuten sedert zijn ontwaken zijn verloo- 

 //pen, maar omdat het uitgedoofde daglicht den arbeid 

 //voor sommigen onmogelijk, voor anderen minder gemak- 

 // keiijk of doelmatig maakt, enz." En verder wijst de 

 voorsteller op het onnatuurlijke dat er in gelegen is, dat, 

 naar den middelbaren tijd, de middag op sommige dagen 

 van het jaar een kwartier uurs met het ware midden van 

 den dag verschilt. 



Het zij ons geoorloofd te vragen, of de schildering, door 

 den Heer kerkhoven van de regeling onzer bezigheden 

 gegeven, eene ware of eene ingebeelde is? Gaan wij toch 

 onbevooroordeeld de wijze na, waarop in eiken stand de 

 werkzaamheden geregeld worden, dan vinden wij nergens 

 die aartsvaderlijke eenvoudigheid, waarbij, zooals de voor- 

 steller zegt, de dagelijksche loop der zon het eenige rigt- 

 snoer is van 'smenschen bedrijf. Van de honderd men- 

 schen van het groote publiek zou het welligt bij onderzoek 

 blijken, dat er naauwelijks één was, die er ongerief in ge- 

 voeld, ja zelfs die het gemerkt had, dat de middag, door 

 de klokken aangewezen, den dag niet juist in twee helften 

 verdeelde. De middag zelf valt als tijdregelaar daarom 

 weg, omdat hij zonder kunstige hulpmiddelen zich niet 

 onmiddellijk laat waarnemen. Anders is het met de op- 

 komst en den ondergang der zon gelegen ; maar ook deze 

 verschijnselen verliezen, om de onregelmatige wijze, waarop 

 zij in landen, die eene groote noordcr- of zuiderbreedlc 



