( 57 ) 



liet geval worden, en wat zal dan het gevolg wezen ? 

 Slechts een noodeloos tijdverlies en niets meer. 



De Heer J. van der hoeven ondersteunt het gevoelen 

 van den vorigen spreker. Ook hij schroomt voor het 

 onvruchtbaar tijdverlies in lang gerekte vergaderingen en 

 mag niet ontveinzen dat hij het cenigzins vreemd acht, 

 dat de Zuster -Afdeeling omtrent dë hoofdpunten besluiten 

 nam, welke de geheele zaak eigentlijk beslissen, en daarna 

 nog gemeenschappelijk overleg verlangt. Daar hij het niet 

 onmogelijk acht, dat de Natuurkundige Afdeeling in het- 

 geen besloten werd niet overeenstemt met de geringe meer- 

 derheid der Zuster-Afdeeling, en daaruit bij eene vereenigde 

 zitting ligtelijk te betreuren botsing zoude kunnen ont- 

 staan, acht hij het wenschelijk, dat in de gegeven omstan- 

 digheden de Natuurkundige Afdeeling zich niet met de 

 behandeling van het onderwerp inlate. 



De Heer w. vroltk acht eene dergelijke handelwijze 

 minder wenschelijk, en ziet daarin eene onbeleefdheid je- 

 gens de Zuster-Afdeeling, die eene zamenwerking inroept, 

 welke hij ongaarne zoo ten eenenmale zag geweigerd wor- 

 den. Hij ontveinst niet, dat door het nemen reeds van 

 een besluit, eenigzins geprejudioieerd is geworden en de 

 zaak op een verkeerd terrein werd gebragt ; maar juist 

 daarom ondersteunt hij het voorstel van den Voorzitter 

 tot benoeming eener Conamissie, die welligt aan den ge- 

 heelen loop der zaak eene betere rigting zal kunnen geven. 

 Tegen een kortweg afbreken van het gemeenschappelijk 

 overleg meent hij zich met aandrang te moeten verzetten. 



Na eenige verdere wisseling van gedachten, stelt de 

 Heer J. van der hoeven voor, dat de Vergadering besluite 

 om den Voorzitter en Secretaris uit te noodigen, dat zij 

 in overleg- mogen treden met het bureau van de Zuster-Af- 

 deeling, en daarmede de middelen berame om deze zaak 

 tot een goed einde te brengen. 



