I 00 ) 



op reeds dom- mij bewerkte eii door cri onder mij uitge- 

 geven afzonderlijke boeken van llippocrntes ; — on op 

 mijne uitgaaf van Aretaeus. 



De reden, waarom ik verlang dat van de Akademie die 

 zaak uitga, is, dat de ondervinding mij geleerd heeft, dat 

 een bijzonder persoon in ons laud zulk een werk zonder 

 belangrijke opollering niet kan op zich nemen. 



In zoover beroep ik mij op het gedeelte van Artikel 3 

 van het Reglement der Akademie, waarin zij gezegd wordt 

 op zicli te zullen nemen: //de uitgaaf van zoodanige be- 

 langrijke werken, als anders voor den opbouw der weten- 

 schap waarschijnlijk zouden verloren gaan." 



Er doen zich nu twee hoofdvragen in betrekking tot 

 mijn voorstel aan de Akademie op; 



a. Zijn de schriften van Hippocrates te rekenen onder 

 zulke belangrijke zaken, als waarvan in het aangehaalde 

 Artikel gesproken wordt? 



b. Behoort die zaak tot onze Afdeeling der Akademie, 

 die aan Wis- en Natuurkundige Wetenschappen gew'jd is? 



In antwoord op de eerste vraag voer ik al'een aan, dat 

 die bundel van Hippocratische schriften, zooals men ze 

 gewoon is te noemen, de oudste oorkonden beva', uit 

 welke wij den toestand van verschillende geneeskundige 

 scholen in Griekenland kunnen leeren kennen, en dat er 

 onder die boeken zijn, die denkbeelden bevatten van een 

 der grootste genie's van de oudheid over geneeskunst en 

 tieneeskundige aardbcschrijving en volkenkunde. 



Als antwoord op de tweede vraag, nf die zaak tot onze 

 Wis- CU Natuurkundige Afdeeling der x\kadcmie behoort, 

 diene het volgende: 



Mijnti inziens behoort de geschiedenis der geneeskunde 

 tot de geneeskunde, evenzeer als die der wiskunde tot de 

 wiskunde, van de botanie tot de kruidkunde enz. 



Eenn niti;'a,if van een Griekschen mathemntions zou. 



