( <)r, ) 



VjV zijn iiulcrdnail iii 't gelict^lii plantonn'jk gvm meer 

 afwijkende vormen. Men kan zich niets zoo vreemds, 

 niets zoo zonJcrlings voorstellen als 't geen wij in de 

 bloemen van deze planten, die zoo zeer door hare schoon- 

 heid en schitterende kleuren uitmunten, opmerken. Men 

 vindt onder hare geslachten do namen van velerlei dieren, 

 vooral insecten, en inderdaad zou men zeggen nu eens 

 eene honigbij, dan weder eene spin of een anderen vornn 

 eens diers voor te hebben. In de meesten is het zooge- 

 naamd labellum uitermate ontwikkeld, in aimleren daaren- 

 tegen de andere perigonialia tot eene ongemeene lengte 

 uitgegroeid, waaronder wij slechts als voorbeelden wijzen 

 op Brassia en Uropedium. 



In de Orohideen is de ternaire type, even als in de 

 overige Monocotyledonen, de heerschende. Dit blijkt uit 

 liet zesbladige perigonium en uit het ovarium en de 

 vrucht, die trivalvulair zijn, met even zoo vele parietale 

 placentae. Minder duidelijk is dit in den tweeden en 

 derden verticillus floralis, welke, oppervlakkig beschouwd, 

 roet het aangenomen beginsel in strijd zijn. 



Ik bedoel hier volstrekt niet te treden in beschouwin- 

 gen omtrent de structuur der Orchideën, welke boven- 

 dien is uiteengezet in Bauers Illustratioiis of Orc/iideouK 

 plants en in de geschriften van robert brovviv, richard, 

 MNDLEV en anderen. Ik wenschto mij slechts te bepalen 

 bij ééne bijzonderheid in de stamina en de pistilla, na- 

 melijk hunne onderlinge consolidatie en de suppressie van 

 twee der antlieren, met uitzondering van de Cypripedieae, 

 waarin er werkelijk twee aanwezig zijn. 



Hetgeen ons in de beide genoemde organen vreemd 

 voorkomt bij den eersten opslag, dit wordt bij een nader 

 onderzoek duidelijker; en hoe groot ook het aantal soorten 

 van Orchideën zijn moge, 't geen thans in de wetenschap 

 bekend is, in betrekking tot het gering getal van die 



