( 98 ) 



bloemen mijne aanilaclit vestigde; want de geslachtskenmer- 

 ken zijn, ook voor zooverre de stamina betreft, in baueü's 

 lUustratioiis op ceiie onnavolgbare wijze voorgesteld. Tn- 

 tusschen trof liet mijne aandacht, dat hier al de bloeiiicii 

 drie antheren aanboden en deze in meerdere of mindere 

 mate ontwikkeld, zoowel wat aangaat hare grootte, hare 

 vormen als hare pollen-massa's. Aan de zijde namelijk 

 van de anthera, die in alle Orchideën, met uitzondering 

 der Cypripedia, aanwezig is, bevonden zich twee antheren, 

 in ieder van welke men een ongelijk aantal lobuli ofpol- 

 linaire massa's aantrof, verdeeld in twee loculi, die ieder 

 met een dissepiment voorzien, en alzoo quadriloculair 

 waren. 



Ik had op dfit tiid<;'!p geene bloemen van deze soort 

 van Phajus voorhanden, in welke deze monstruositeit niet 

 voorkwam; en ik liad dus, wat den top van de zuil en 

 de antheren betrof, geen punt van vergelijking; het was 

 namelijk de soort van dat geslacht, aan welke lindlev 

 den naam gaf van ons mede lid blume, de Phajus Blumei. 

 Maar het is mij, bij een onderzoek van al de bloemen die 

 ik beschikbaar had, gebleken, dat de achterste of middelste 

 anthera in zooverre van den gewonen toestand afweek, 

 dat dit deel niet achthokkig was, gelijk het gewoonlijk 

 is, maar, even als de zijdelingsche, die zich hier ontwik- 

 keld hadden, slechts vicrhokkig; waarin men duidelijk 

 erkent de wet, die bij elke zoogenaamde degeneratie valt 

 op te merken, dat de sterkere ontwikkeling van een of 

 ander deel, tot cene serie van organen of tot eene of an- 

 dere functie behoorende, meestal geschiedt ten koste van 

 de vorming van andere deelen, die tot dezelfde serie van 

 organen betrekking hebben. 



De zijdelingsche antheren waren in de meeste bloemen 

 wel niet zoo reselmati^ cevormd, dat men daarin eene 

 volstrekte overeenkomst zag met de middelste of achterste, 



